DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 8.BÖLÜM
DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 8.BÖLÜM
0 Yorum
24-09-2021

İktidar Kültürü Hayvanlaştırma Kültürüdür;

Kürt kültürü devletleşerek sömürgecilik yapacağına ve binlerce kadını pazarda satacağına, dağların doruklarında devlet kültürüne göre ilkel kalmıştır. Bunun için Kürt kültürü iyidir. Bunu iyi anlayabilmek, iyi hissedebilmek için devlet sistemini ve günümüzde kapitalizmin temsil ettiği modernizmi kötü görmeyi gerektirir. Reel sosyalist tanımlama ya da kaba Marksist materyalist tanımlamada söylendiği gibi değil, tersi doğrudur. Yani kapitalizm feodalizmden, feodalizm kölecilikten iyi değildir. Aslında bunun tam tersi doğrudur. Kölecilik feodalizmden, feodalizm kapitalizmden iyidir demek bile mümkündür. Bizim paradigmamıza göre durum böyledir. Böyle değerlendireceğiz. Onun için Doğunun kadını recm etmesi, Avrupalı sermayedarlarının küçük kız çocuklarını seks malzemesi olarak kullanmasından daha fazla içinde toplumsal kanun barındırır. Recmde bir mantalite vardır. Onun için beşik kertmesi geleneği, Avrupa sisteminin yarattığı sorunlardan ötürü her gün açlıktan ölen binlerce çocuktan daha insanidir. Bu tür durumları iyi anlamak için belirtiyoruz. Yoksa recmi kabul etme anlamında bunu söylemiyoruz. Tamam, Ortadoğu’da kadın recm ediliyor. Ama her gün uzak Asya’da yüzlerce kız çocuğunun Avrupalı sermayedarların seks ticareti için kullanıldığını, bu çirkinlik için götürülüp getirildiğini bilmeyen yoktur. Bu da bir kültürdür, aşağılık ve iğrenç bir kültürdür. Onun için iyilik, kötülük, gelişmişlik, gerilik tanımlamasını yaparken, iktidar ve devletin dışında, özellikle kapitalizmin dışında bir tanımlama getirmek gerekiyor. Örneğin köle pazarında satılan kadın bir bütündür. Ama kapitalizmde kadın parça parça satılmaktadır.

Bu sistemde kadının kulağına bir para veriyorlar, dudağına bir para veriyorlar, yanağına bir para veriyorlar, kalçasına bir para veriyorlar. Bundan dolayı televizyondaki boyalı kadınlar köle pazarında satılan kadınlardan daha köledirler. Pazarda satılan kadın en azından satıldığını biliyordu. Şimdiki sistemin kadın ise kendisini satıyor. Fark buradadır. Kültür derken, iyilik ve kötülük derken bunu söylüyoruz. İşte buna direndiği için Kürt kültürü iyidir, insanidir. Bütün kültürlerden de daha iyidir. Geri kalmak bu anlamda daha iyidir. Önder APO, Atina Savunması’nda, Yunanlılar için “Sizin İskender’iniz bütün insanları karınca gibi ezdi. Siz yalan ve ikiyüzlülükle, komploculukla siyaset yaparak övünüyorsunuz. Ama ben ilkel dediğiniz Kürt köylüsü olmaktan gurur duyuyorum” dedi. Yani “Benim anlayışıma göre öyle olmaktansa, böyle olmak daha insanidir” anlamına gelen vurgular yaptı. Onun için birlikte yaşadığımız halklar vardır. Bizim için iyi olan Türkmen’dir. Biz Türk kültürü derken Türkmen kültüründen bahsediyoruz. Sermayedarlar veya devlet bürokratlarının yaşadıkları kültürden bahsetmiyoruz. Biz onu Türk olarak da kabul etmiyoruz, Türk kültürü olarak da kabul etmiyoruz. O bir egemen kültürdür, sadece dili Türkçedir. Araplara gitse Arapça konuşacaktır, ama aynı adamdır. Yani başka yere gitse de yaşamında bir şey değişmez. Örneğin Recep Tayyip Erdoğan’ı Arabistan’a götürseniz, Arabistan’da başbakan olsa Arapça konuşacak, ama aynı yaşayacak, aynı yiyecek, aynı içecektir. Buna karşılık bir Türkmen’i götürseniz, Arap çöllerinde yaşayamaz. Köyünü, çadırını, koyununu, keçisini arar; türküsünü, sazını arar. İnsanı kültürün, kültürü de insanın aynısı olarak değerlendirdiğimiz için egemenleri halklardan uzak tutmak gerekiyor. Egemen kültür korkutma kültürüdür, bastırma kültürüdür, yok etme kültürüdür. Egemen sistem bütün insanları doyurma, bütün insanları yaşatma, tüm insanlara insani bir yaşam sunma, sorunlarını çözme kapasitesine sahip değildir. Bu kültürde bir avuç azınlığın yaşam rahatlığı esastır. Her şey buna göre kurulur. O zaman bu nasıl bir sistemdir? Tabiî ki öldürme sistemidir.

Malthus yasaları vardır. Bu yasalar, denge kurulsun diye insanların toplu ölümleri normaldir diyor. Doğanın bunu yaptığını söylüyor, aslında yapan sistem oluyor. Ama kurnaz olduğu için bunu doğaya yüklüyor. Kapitalist devletçi sistemde savaşla, açlıkla, hastalıkla öldürmeler son derece yaygındır. Bunların hepsi birer yöntemdir. Gerçekten insanlar çok çaresiz oldukları için açlıktan ölmüyorlar. Gerçekten insanlar çok çaresiz oldukları için hastalıklardan bu kadar kırılmıyorlar. Gerçekten de insanlar çok çaresiz oldukları için birbirlerini savaşlarda öldürmüyorlar. Bu, devlet kültürünün sistemleştirdiği bir uygulamadır. Jenosit yöntemini bulup uygulayan ve insanlığın sözcük hazinesine ekleyen kapitalist sistemdir. Şimdi İranlılar vinçle insanları asıyorlar. Aman ne vahşi! Amerika’da ise dakikada bir insanı zehirli iğneyle, bilmem elektrikli sandalyede öldürüyorlar. Aralarında ne fark var? George Bush yapınca modern olduğu için iyi, Ahmedinejad sokakta yapınca çok geri mi oluyor diyelim? Yani biri İran egemenlik kültürü veya İslam’a dayandırılan bir kültürdür, diğeri ise kapitalist egemenliğin Amerikanca olanıdır. Ama İran halkı kendi içinde halk olarak, insanları öyle asıyor mu? Asmıyor, asmaz. Hatta bazı tutucu Sünni köyler vardır. Niye o köylerin içerisinde recm yoktur? Niye tarikat şeyhlerinin olduğu yerlerde recm vardır? Burada halk kültürü, egemen kültürden ayrışıyor. Egemenlerin kültürü tabiî ki çirkin bir kültürdür. Kürtlerde de olsa, Türklerde de olsa yine kötüdür. Toplumlara musallat edilmiş bu kötü kültürü birileri bir yerde hazırlıyor; topluma ideolojik, askeri ve siyasi baskı ile empoze ediyor. Egemenler bu işte oldukça ustalaşmışlardır. İktidar kültürü hayvanlaştırma kültürüdür. Zaten egemenler “İnsanlar hayvanlaştırılırsa yürütülüp yönetilebilir” mantığına sahipler.

Dolayısıyla hayvanlaştırmak için gerekli olan yöntemler ne ise tümünü uyguluyorlar. Onun için Kürt kültüründe şöyle bir özellik vardır: Egemen kültürün insanlar üzerindeki dayatmalarına benzer hiçbir dayatmayı kendi içinden çıkartmamıştır. Biz bununla övünüyoruz. Diğer halklara göre de özgünlüğümüz ya da iyiliğimiz budur. Hemen hemen bütün halklar devletçi kültüre teslim oldu, biz teslim olmadık. Tabii ki bununla övüneceğiz. Bu kültürümüzü idealize etme değil ki. Hiç çirkin değil miyiz? Çirkinleştirilmiş yanlarımız da vardır tabii. Ama teslim olmamışız. Bu da bir yiğitliktir. Seyit Rıza Türk devlet yetkililerine demiş ya, “Ben sizin oyunlarını çözemedim, bu buna dert olsun; ama siz de bana diz çöktüremediniz, bu da size dert olsun.” Kürtlerin böyle bir özelliği de vardır. Ama bu kültür niye sistemleşemedi denilecektir. Hangi halk kendi kültürünü öz değerleri üzerinden sistemleştirebildi ki? Devlet toplumu yaratıldıktan sonra, halkların başında kılıç salladı. Aynı sistem şimdi de insanlığın başında nükleer silah tehdidini sallıyor. Bu o kadar basit bir şey değildir. Bütün toplumsal iktidar dayatmalarını ve devlet kültürünü aşmadan, insanlıktan bahsedemeyiz. Kürtler için de bahsedemeyiz, başkaları için de bahsedemeyiz. Dolayısıyla yeniyi yaratma sorunu her açıdan ciddi bir sorundur. Özgür bir halk yoktur. Hiçbir yerde insanca yaşam yoktur. Bunun aksini iddia etmek yalnızca kendini kandırmaktır. Kendini kandırmanın en büyüğü ise, günümüz insanlığının içinde yaşadığı insanlık dışı duruma rıza göstermesidir. Kuşkusuz doğru, güzel ve özgür olan duygular da yaşanıyor. Bazen niyetlerde, bazen türkülerde, bazen hayaller ve anılarda yaşanıyor. Bazen dostluklar ve akraba ilişkilerinin içinde yaşanıyor. Ama sistemleşmiş olmaktan uzaktır. Komünalizmi kuramıyor, çünkü üzerinde devlet gibi bir zulüm makinesi vardır. Bu, mevcut durumu en iyi izah eden bir değerlendirmedir.

Bunun için günümüzde özgürlük diye bir şeyden bahsedilemez. Bütün halklar açısından bu böyledir. Ama en az kirletilmiş, bunun karşısında en fazla direnen Kürt kültürüdür demek mümkündür. Başta Kürtler olmak üzere, bütün Ortadoğu toplumları değişik yöntemlerle özgürlük karşıtı olan egemen kültüre karşı bir direniş içindeler. Ama bu direniş öncüsüz kaldığı için, bugün kendisini tanımlamada ve çözümlemede zayıf kalmaktadır. Ortadoğu’da yol ve yöntem tutturulamadığı için ateşe su döküleceğine benzin dökülüyor. Tarz biraz böyle gelişiyor. Dolayısıyla bu bir kördüğüme dönüşmüştür. Bunun kültürel olarak iyi anlaşılması gerekiyor. Bir Halkı Savunmak eğitiminde, özellikle Savunmanın birinci ve ikinci bölümleri tartışıldığında bu biraz daha iyi görülecektir.

Bizim Ölçümüz Komünal Duruştur;

Her şeyi kendimizde, toplumumuzda, bütün dünyada ele alırken, komünal kültür ve devletçi toplum kültürü olarak birbirinden ayrıştıracağız. Her değerlendirmemiz için amentü artık budur. Bizim temel amacımız da komünal kültürü sisteme kavuşturmaktır. Demokratik komünal kültürü demokratik konfederalizm biçiminde sistem haline getirip her alanda yaşanır kılmaktır. Bunun da gelişmesi için devlet kültürüne alternatif yaratmak gerekir. Tabii beş bin yıllık bir kirlenme vardır. Bu kirlenmeyi kolayca aşmak mümkün değildir. Burada bir arkadaş otuz yıllık mücadele veriliyor derken, sanki ne değişti demeye getirdi. Biz bir okul yapmaktan değil, bir yaşam yaratmaktan bahsediyoruz. Hayat kuruyoruz, yeni bir zihniyet ve vicdan geliştiriyoruz. Yeni bir dil geliştiriyoruz. Ekonomi, sanat, siyaset, kısaca her alanda yeni bir kuruluştan bahsediyoruz. Önceki değerlendirmelerimizde ne dedik? Dünyanın tespit edilmiş en zor işi insan yaratma işidir. Demek ki şu andaki tartışmamız, dünyanın en zor işini başarma tartışmasıdır. Kürtler köle olmaktansa, dillerinin kesilmesini kabul etmişlerdir. Bu özgünlükten ötürü gerçekten otuz yıllık mücadele müthiş bir yaratımı ortaya çıkarttı. Dünyanın

neresinde her gün on binlerce insan ayaktadır? Demokrasi bu değil midir? Dünyanın hangi ülkesinde ya da hangi toplumunda binlerce kadın dağlarda savaşıyor? Hem de özgürlük temelinde, karşılığını herhangi bir maddi çıkara dönüştürmeden? Dünyanın neresinde bunlar var? Bu iyi değil mi? İnsani olmak bu demek değil midir? Bizim dışımızda böyle bir durum yoktur. Tabii bununla övünmek hakkımızdır. PKK’nin kısa bir sürede bu kadar geniş bir etkide bulunması, köle olmaktansa dilinin kesilmesini kabul eden Kürt kültürünü güncelleştirmesinden dolayıdır.

Devletçi sistemin bastırıp biçimsizleştirdiği, çirkinleştirdiği, iyiyi ve güzeli sadece duygularında yaşayan, biraz da hisseden bir halk gerçekliğinden gözle görülen harika değerler yarattı. PKK önce kendi kadrolarında iyi, doğru ve güzel olanın pratikleşmesini sağladı. Kürt halkı bunu gördükten sonra PKK etrafında toplandı. PKK’de kendisini gördü ve bunda yanılmadı. Kürt PKK idi, açığa çıktı ve her gün gelişiyor. Bakın, bu öz itibariyle insanlığın kendisidir. Kürt olduğu kadar evrenseldir de. Çünkü insandan bahsediyoruz, Kürt’müş, değilmiş, bu çok önemli değildir. Ama siyasi bir hareketsiniz, siyasi alanda bir mücadele veriyorsunuz, bir halkın gücüne dayanmak zorundasınız. Bir yerden başlamak gerekiyor. Kürt toplumu, Kürt kültürü insanlığın özgürlüğüne en büyük desteği vermeye elverişlidir ve buna imkân veriyor. Çok fazla kirlenmemiştir. Biz Kürt merkezli özgür insanlık davasını yürütüyoruz. Yani bütün hedeflerimiz kapsamında değerlendirildiğinde, Kürtler olarak insanlığa hizmet için çalışıyoruz. Ama bunun ilk adımı kendimizde bir şeyler gerçekleştirmektir. Bütün halkların kültürlerinde güzel şeyler, insani yanlar vardır. Bunun en temel ve köklü nümunelerini güncelde de Kürdistan’da yaratıp geliştirmek istiyoruz. Devlet iktidarı ya da kültürünün Kürdistan’da kendisini hâkim kılarken attığı en köklü adım din dönemidir. Günümüzde bir Kürt çirkinleşmesinden, kirlenmesinden, kültürsüzlüğünden ve geriliğinden söz edeceksek, bunun ilk adımlarının İslamiyet kimliğiyle Arap işgalleri döneminde atıldığını bileceğiz. Bu konuları değerlendirirken milliyetçiliğe düşmeyelim ya da idealize etmeyelim. Biz komünal demokratik toplumun kültüründen, yaşam değerlerinden bahsediyoruz. Bunu kendimizde gerçekleştirmeye çalışıyoruz. Böyle bir yaşam iddiamız vardır.

Önderliğin paradigmasıyla birlikte iyi ve kötü nedir, ne gelişkindir, ne geridir, bütün bunlar tanımlanıyor. Bir toplum, bir kişi ne kadar toplumcu ise o kadar gelişkindir. Ölçü budur. Ne kadar kitap okumuş, ne kadar sanatla haşır neşirdir, evi ne kadar donanımlıdır, ne kadar güzel giyinmiştir? Bunlar bizim için asla ölçü olamazlar. Bizim ölçümüz komünal duruştur. Diğer şeyler teknik hususlardır. İnsan geliştikten sonra doğal olarak biçim alacaklardır. İnsanı yeniden tanımlamak gerekiyor. İnsan nedir, kimdir ve nasıl yaşamalıdır? Yıllardan beridir kendi ortamımızda tartıştığımız ve cevabını bulmaya çalıştığımız bir sorudur bu. Aslında nasıl yaşamalı sorusuna cevap arıyoruz. Önderlik paradigmasıyla bu da netleşmiştir. O tanımlama bizim için temel ölçüdür. İyinin de, kötünün de, güzelin de, çirkinin de, ahlakın da, ahlaksızlığın da, gelişkinlik ve geriliğin de ölçüleri bu temelde ortaya konulduğuna göre, biz her şeyi bu terazinin kefesinde ölçeceğiz. Onun için dün bir örnek verdik. Bizim için George Bush mu, yoksa Hakkâri’deki bir çoban mı iyi diye sorulursa, tabii ki bizim için iyi olan Hakkâri’deki çobandır diyeceğiz. İnsanlığı tanımlamamız açısından bu böyledir. İnsan değil miyiz? Her şeyi insanlığın yaşamı için yapmıyor muyuz? Her şeyi, yeryüzündeki gelişmeleri yaşanılır bir hayata dönüştürmek için çaba içinde değil miyiz? Eşitlikten, demokrasiden, özgürlükten bahsetmiyor muyuz? İnsan bu değil midir? Kıstas budur bizim açımızdan. Neden bu hususlara sıkça başvuruyoruz? Çünkü bunların tümü kültürdür. Yaşamı bu değerler üzerinden yaratmaya koyulmuşuz. Egemen sistemler kendilerini toplumlar üzerinde yaşatmak için toplumların özünde olan dinamikleri alıp kullanmışlardır. Onun için dün derste İslamiyet örneğini verdik. İslamiyet’te sözü edilen cömertlik zaten komünal toplumun özünde vardır. Komünallik zaten toplumun kendisidir. Güçsüze yardım etmek zaten toplumun özelliğinde vardır.

Fakat ideolojik bir dille bunu alıp dine bağlamışlar, Tanrı emri olarak topluma sunmuşlardır. Esasta isim değiştirilmiştir. İslamiyet’te bir şeyin günah ya da sevap olduğunu tanrı inancına vurarak yaparlar. Bir insanın Müslüman olup olmadığının ölçüleri İslam’ın ve imanın şartlarına göre değerlendirilir. Bir insanın mümin olup olmadığı ibadetine bakarak değerlendirilir. Bu bir toplum yaratma projesidir. Günümüzde moda, reklamcılık ve yeni şeyler adı altında sürekli bir boyama işi yapılmaktadır. Dinin kapitalizmden iyi tarafı, toplumun özünde olan şeyleri kendi ideolojik diliyle yaşatmaya kısmen imkân tanımasıdır. Yalan söylememe, kötülük yapmama, kimseyi ezmeme ve benzeri değerler toplumun özüdür. Toplum budur zaten. Komünalizm de bu değerlerin iktidarsız ve devletsiz olarak sistemleşmesidir. Her olgu kendi içinde iki özelliği taşır. Bu iki özellik birbirlerinin varlık gerekçeleridir. Her iki özellik yan yana uzlaşma veya çatışma içinde olabilirler. Her iki özelliğin kendini daha fazla etkili hale getirmek için mücadeleleri kesintisizdir. Bu mücadele yeni bir sentezle sonuçlanır. Bu sentez yeni bir yaşam yaratır. Toplumsal yapıda bu, komünal toplum ve devletçi toplum kültür ve kişilik özellikleri olarak maddileşmiştir. Bu yapısal özellikten ötürü bir şeye tanım getirirken, aslında onun neden başka bir şey olmadığını söylüyoruz. Biz sıcağı tanımlarken, bir bakıma onun soğuk olmadığını tanımlamış oluyoruz. Varsayalım ki, soğuk diye bir şey yoktur. O zaman insanların kafasında sıcak nasıl şekillenir, nasıl oluşur, sıcağı nasıl tanımlayacağız, nasıl ifade edeceğiz? Bir olgu kendisiyle kıyaslanacak diğer bir olgu olduğu için tanımlanabiliyor. Açlık ve tokluğu, hareket ve hareketsizliği yine böyle tanımlıyoruz. İnsana ait olan değerler de aynen böyle tanımlanır. İnsan primatlardan evrimle oluşmuş bir varlıktır. Onun için biz kendimizi insan olarak tanımlarken, neden hayvan olmadığımızı kanıtlamaya çalışıyoruz.

Niye koyun sürüsü, kurt sürüsü değiliz? Niye ceylan, tavuk değiliz? Bunları anlatmaya çalışıyoruz. Bunları nasıl tanımlıyoruz? Koyun olmadığımızı, kurt ve tavuk olmadığımızı nasıl tanımlayacağız Yaratımlarımızla, biz böyle yaratıldığımız için koyun değiliz. Bunu söylüyor ve birbirimizi bu konuda ikna etmeye çalışıyoruz. Bu aşama tamamlanmış ve insan var olmayı başarmıştır. İnsan koyundan, kurttan, tavuktan nasıl farklılaşmıştır? Onlar da canlıdır, onların da bir popülâsyonu vardır, sürüsü vardır, onlar da ürüyorlar, onlar da kendilerini korumaya çalışıyorlar. Biz insanlar olarak onların hepsinden farklı bir duruş ortaya çıkarmışız. O farklı dediğimiz şey kültürdür. Kültür derken bizi kurttan, koyundan ayıran maddi ve manevi yaratımlarımızdan söz ediyoruz. Şimdi bizim temel bakış açımızda şu vardır: Hayvan olan bir varlık, nasıl oldu da hayvandan farklılaştı, nasıl ayrı bir tür olarak doğa üzerinde varlığını kanıtladı? Herkesin kabul ettiği gerçeklik, bunun toplumla yaratıldığıdır. Toplumsallaştığı için insan hayvanlardan ayrışıyor. Toplumsallaşma derken de bir araya gelmekten söz etmiyoruz. Toplumsallaşma demek konuşma demektir. Toplumsallaşma demek, ekmek için gidip tarlada buğday ekip onu büyütmek, devşirmek, getirip un yapmak, hamura çevirmek, tandırda pişirmek demektir. Toplum demek, elbise yapıp giymek demektir. Toplum demek, türkü söylemek demektir. Soyut bir kavramdır, ama toplumun içi de böyle dolduruluyor. Peki, insanı insan yapan onun toplumu ise, toplum kendi içerisinde hangi ilişkileri kurarak bunları yapıyor? Yani nasıl konuşmaya, elbise yapmaya, buğday ekmeye, türkü söylemeye başlıyor? Hangi ilişki tarzı insanları buna sürüklüyor? Biz bugün buna komünal demokratik yaşam diyoruz.

Demek ki insan konuşandır, üretendir, türkü söyleyendir; insan elbise dikendir, su kanalı yapandır, açları doyurandır; insan güçsüzlere güç verendir. İnsan sürekli bu ve buna benzer şeyleri ortaya çıkaran varlıktır. İnsan bunları yaparken de salt bir birey için ya da kendisi için değil, bir grup için yapandır. Bu tür işleri yaparken, o işler bir yerde birleşiyor, yaşam değerlerine dönüşüyor. Birbirini böyle tamamlama vardır. Bu, komünal yaşamdır. Bu toplum içinde insanlar birbirinin kültürünü yok etmiyorlar. Hayvanlarda olmayan özelliktir bu. Buna mecburdur insan; çünkü doymak, yaşamak, güzelliği yaratmak, mutlu olmak için insanlaşmıştır. Ama bugün mutluluk yoktur. Güzelliği yaratmak için insanlaşmıştır, ama bugün güzellik yoktur. Açlığı ortadan kaldırmak için insanlaşmıştır; oysa bugün açlık vardır. Doğal olmayan ölümlerin önüne geçebilmek için insanlaşmıştır; bugün doğal olmayan binlerce ölüm vardır. Ve bunu da kendi eliyle yapıyor. Niye? Bunu kim yaratıyor? İnsan yaratıyor. Peki, bu nasıl bir insanlıktır? Demek ki bu, iki insan var ya da iki insanlık, iki kültür var demektir. Toplumsal yapıda birbirinin karşıtı olan ikilli yapı durumu da komünal toplum özellikleri ile devletçi toplum özellikleridir.

İktidar Güdülere Hitap Eden Bir Kültürdür;

Devletçilik, insanda tümüyle bitirilmemiş güdüsel-hayvani özelliklere hitap eden bir sistem ortaya çıkarmıştır. İktidar aslında insanın güdülerine hitap eden bir kültürdür. Ama insanda akıl, duygu ve sürekli bir yaratıcılık olduğu için, insandaki güdüsel-hayvani yan hayvanlarda olduğundan daha kötü şekilde ortaya çıkabiliyor. Bu da insanın bir özelliğidir. Aklın, duygunun ve vicdanın saptırılmasının toplumda ne kadar tehlikeli sonuçlara yol açtığı devletçi toplumda işlenen suçlarda ortaya çıkmıştır. Şimdi bu da bir kültür yaratmıştır kuşkusuz. İnsanlar, hayvanlar gibi öldürmez. Hayvanlar gibi öldürmediği için de insana ait bir öldürme kültürü geliştirilmiştir. Bu kültür avcılıkla ortaya çıkar. Doğayla birebir ilişki içinde olan insan, bu ilişkide de kendisine göre bir kültür yaratır. Tahribatları da, kötülükleri de kendisine göredir. Kendisine göre olduğu için bunlar da insanın bir kültürüdür. Ama hangi insanın kültürü? İktidarla, devlet tarzında insanları yöneten egemenlerin kültürüdür. Bunları insanlaşma dediğimiz kültürden ayrıştırmadan işin içinden çıkamayız. Zihniyet devrimi derken, tüm bunları birbirinden ayrı ele alabilen düşünce gücüne ulaşmayı dile getiriyoruz. Vicdan devrimi derken, bu kötülükleri sevmemeyi ve bunlar nefret etmeyi dile getirmeye çalışıyoruz. İnsanlara şunu söylüyoruz: Birbirini katletmek, insanları açlığa mahkûm ederek terbiye etmek, öldürmek kötüyse, her şeyin alınıp satılması ve kadının köleleştirilmesi kötüyse, adaletsizlik ve eşitsizlik kötüyse, bunu devlet sistemi yaratmıştır. Bunlar insan toplumunca yaratılamaz. Kendi çıkarı için binlerce insanı katletmek iyi midir? Buna iyi diyenler var, buna inananlar var. Bunun için varını yoğunu ortaya koyanlar var. Devlet ve iktidar gerçeği işte budur. İyi diyenler diğer tarafa geçer. Ama beş bin yıldır bu zihniyet insanlar üzerinde öyle bir egemenlik kurmuştur ki, bunu kabul etmeyen insanlara her kötülüğü reva gören yöntemler uygulamaktan geri durmamıştır.

Devlet denilen olgu kendi egemenliği altındaki milyonlarca insanın tümünü silahlandırıp birbirine saldırtmıyor; ama bu toplum içinde başkalarını öldürmeye yetecek kadar bir toplumsal örgütlülüğü yaratıyor. Örneğin bizim Türklerle ilişkimiz ortadadır. Gerçekten Türk halkı Kürtlerin kendi diliyle konuşmasına karşı mıdır? Kesinlikle karşı değildir. Ama devlet bu toplum içinde bazılarına bunu empoze etmiştir. İşte o faşist çeteleri sokaklara döküyorlar, “devletin ve milletin bölünmez bütünlüğü” diye slogan attırıyorlar. İnsan, kültürü içinde öğrenerek kendini yaratıyor. Bu insan için hem negatif hem de pozitif olan bir ikilemdir. Egemenler bu özelliği insanın bir zayıflığı olarak kullanıyorlar. Öğrenme özelliğini insanı köle kul yapmak için ele alıyorlar. Egemenlerin kültürü ve zihniyeti kendisini böyle insana aşılıyor. Örneğin yedi milyar insan içinde bir milyar insan, insanlığın dışında yaşıyor diyelim. Ama bunlar egemen olduğu için, bu bir milyar insanın söyledikleri, istedikleri bütün insanlara bir şekilde hükmediyor. Bütün insanlar bunu kabul etmiyor. Kabul etmediği için milyonlarca askerden müteşekkil ordular vardır. O kadar hapishane var, işkenceler var, polis ve istihbarat örgütlenmesi vardır. Komünal demokratik toplumda asker, polis ve istihbarat şebekelerine ihtiyaç yoktur. Çünkü yaşam hepsinin yaşamıdır. Devletçi sistemde başını kaldırdın mı seni vururlar. Tesadüf müdür her ilçede bir hapishanenin olması? Dünyanın her yerinde bu böyledir. Peki, her ilçede niye fabrika yoktur? İnsan bu kadar vahşi bir yaratık mıdır? Her yerde istihbarat, polis, asker vardır. Peki, niye her yerde öğretmen, doktor, mühendis yoktur? Devlet, yani egemen sistem işte budur. İnsanları kendi devlet sistemi altında tutmak için tabii ki belirttiğimiz bu kurumları devreye sokuyor. İnsan adına devletçi toplum sistemleri bunu yapmıştır. Kölecilik bir adım atmıştır, feodalizm ikinci adımı atmıştır, kapitalizm de bunun üçüncü ve son adımını attı. Bu adımların peş peşe yarattığı kültür ve ahlak, insanın kendine yabancılaşmasına gelip dayandı. Marks, bunu özel mülkiyet ile izah etmeye çalıştı.

Önderlik bunu yaşamın bütün boyutlarıyla değerlendiriyor. İnsana ait kültür ‘dağların doruklarında, ormanın kuytularında, çöllerin derinliklerinde’ yaşayarak bugüne kadar gelmeyi başarmıştır. Bizim amacımız bu kültürü yenilemek, büyütmektir. Biz Kürdistan’da bunu yapmaya çalışıyoruz. Toplumsal olarak da bizim bir özgünlüğümüz vardır. Bahsettiğimiz bütün güzel yaratımların ilki burada yaratılmıştır. Daha sonra halklar bunları tanıdıkça zenginleştirmiştir. Tüm bu sınıflı devletçi toplumsal sistemlerin her biri kendi egemenlik biçimlerine göre Kürt kültürü üzerinde tahribatlar yarattı. Bu tahribatlar içinde en tehlikeli sonuçlar, tartışma götürmez bir biçimde kapitalist aşamada ortaya çıkanlardır. Bilindiği gibi Kürdistan’ın dörde bölünmesi kapitalist sistemin Ortadoğu’da hâkimiyetini kurmasıyla başladı. Bu süreçte Türkiye Cumhuriyeti Devleti eliyle Ortadoğu’da bir siyaset yürütülmeye başlandı. Bu siyasetin en tahripkâr sonucu, inkâr ve imha siyaseti olarak tanımladığımız yaşamın tüm alanlarını kapsayan lanetli sömürgeciliğidir. Dil yasağı ve inkârı bu dönemde başlar. Bu sömürgecilik altında Kürt olmak suçlu olmakla eş anlama getirildi. Kürt kültürünün asimile edilip bundan Türk yaratılması, stratejik bir uygulama biçiminde devreye sokuldu. Bizzat M. Kemal’in Kürt kültürünün araştırılıp tanınması için görevlendirdiği onlarca uzmanın olduğu bilinmektedir. Bundan sonra çok sistematik yürütülen asimilasyon politikalarıyla öyle bir Kürt yaratılır ki, kendisine Kürt demek için bin şahit gerekir. Bu ağır asimilasyonun sonuçlarını halen de görüyoruz. Örneğin Kuzey Kürdistan’da Kürtlerin küçümsenmeyecek bir kesimi Kürtçe’yi bilmez. Hatta sanatçı ve siyasetçi olarak kendilerini tanımlayan birçok insanımız dahi doğru düzgün Kürtçe bilmemektedir. Kim buna normal bir durum diyebilir? Bu normal durum olamaz. Ama bakın, öyle bir psikolojik durum var ki içimizde, bu basit bir şeymiş gibi görülmektedir. “Kürtsün, Kürtçe bilsen ne bilmesen ne” der gibi bir ruh hali vardır. Şunu söyleyelim: Her insan ille de ait olduğu halkın dilini bilmek mecburiyetindedir ya da Türkçe yasak olsun demiyoruz. Bizdeki durum düşman politikalarının yarattığı bir şeydir. Bu öyle kendiliğinden gelişmiş bir durum değildir, inkâr ve imha siyasetinin eseridir. Bunu asla unutmayalım. Kürt kültürü kapitalist milliyetçilik altında ezdirilip yok edilen, başkalarının ulusal değerlerine güç veren bir temelde ele alındı. Kürt kültürel değerlerini küçük görme, gereksiz ve işe yaramaz gibi görme hâkim kılınmak istendi. Bunda da belli bir mesafe alındı. Bunun nedeni ise, asimilasyonda önemli bir aşamada bitirilmek istenen kültürün sahiplerine kendi değerlerinin işe yaramaz olduğunu kabullendirmektir. Bakın, Lazlar ne hale getirildiler? Fıkralık halktırlar, değil mi? Bu suçtur, hakarettir ve oldukça trajiktir. Bunun sorumlusu ve suçlusu, Türk egemenliği adına hareket eden nesebi gayri sahih -soyları belli olmayan- kimselerdir. Kapitalizmde bir şeyin alınıp satılma durumunda olması önemlidir. Çünkü kapitalizmde bir şey kullanılmıyor ve satılmıyorsa değersizdir. Değersiz olan ise çöp sepetine atılır. Kürt kültürüne yapılmak istenen işte budur. Kullanılan değerlerimiz Türklere, Araplara ve Farslara peşkeş çekildi. Uluslararası sistem buna onay verdi. Kürt ihanetçileri de bunda görev aldılar. Bu işin yürütücüleri de başta Türk Devleti olmak üzere diğer sömürgeci egemen devletlerdir. Şu anda demokrasi naraları atanların hemen hepsi Halepçe’de binlerce Kürt katledildiğinde yine vardılar, ama seyirci konumundaydılar. Egemenler toplumlarında çıkarları için gerekli düzeni ve disiplini geliştirdiler; Kürt toplumunu ise dağıttılar.

Kapitalist değerler geliştikçe, buna karşı direniş göstermede her geçen gün takatten düşme yaşandı. Bunun için kapitalizm geliştikçe, feodal değer yargılarıyla yaşamı esas almaya devam ettik. Öyle ki, 1970’lere gelindiğinde, kapitalist mantık ve modernist paradigma açısından “Kürtler hiçbir şeydir” noktasına gelindi. Teknolojik üretim içinde işçi olmak bile Kürt’e çok görülmüştür. Fabrikada çalışabilmek için bilim ve tekniğin geliştirdiği üretim araçlarını tanımak gerekiyordu. Kapitalist modernist mantığa göre egemen olabilmek milliyetçiliği gerektirir; özel bir çiftliğin çevresine çit çeker gibi ülkenin etrafına sınır çizmeyi gerektirir. Pazarın geliştirilmesi gerekir, kapitalist bireyci kültürü geliştirmek gerekir. Kürt toplumsal yapısının kendi içindeki dinamikleri bu tür uygulamalara kapalıdır. Buna bir de dış sömürgeciliğin ve iç ihanetçilerin politikaları eklenince, kapitalist sistem içinde yaşamak anlamında iki yol kaldı: Ya asimile olup başkalaşmak ya da başkalarının kimliksiz hizmetçisi olmak. Bu uygulamaların hâkim olduğu süreçte Kürt’üm diyenin yeri hapis oldu, ölüm oldu. Burada da siyasi bir ilke devreye giriyor. Egemenler, Kürt olan bir insana şunu yaptılar: Kürt gözünü çıkartıp yerine Türk gözünü taktılar. Kürt dilini kesip yerine Türk dilini taktılar. Aynı şey diğer parçalarda da uygulandı. Böylece Kürt direnişi modern kapitalist sömürgecilik altında tümüyle savunmasız kaldı. Feodalizme ve köleciliğe karşı Kürt kültüründe direnebilecek dinamikler çok güçlüdür. Bunun nedeni hem feodalizmin hem de köleciliğin öz itibariyle ilkel komünal yaşam üzerinden kendilerini ifade ediyor olmasındandır. Ama kapitalizmde mantık, üretim aracı, dil ve biçim değişiyor. Kapitalizm zihniyette yaşanan bilimsel devrime dayanıyor. Bu devrimi kullanıyor. Rönesans’la başlayan bu süreç, tıpkı neolitik dönem gibi bir devrimdir. Onun için kapitalizm karşısında Kürtlerin eli kolu bağlıydı, Kürtler silahsızdı; ya asimile olup yok olacaklardı ya da kendilerini ölüme yatıracaklardı.

1940’lara kadar da direniş anlamında ülkemizde bazı denemeler vardır. Ama belirttiğimiz nedenlerden dolayı bunlar da daha büyük öldürmelerin gerekçesi yapıldı. Böylece Kürt toplumu parça parça asimile edildi ve 1970’lere varıldığında Kürtler açısından ne vardır ne yoktur, ne yaşıyor ne yaşamıyor, ne Kürt’tür ne Kürt değildir gibi bir kimlik biçimi hâkim hale getirildi. PKK öncesi Kürdistan nedir, ne değildir değerlendirmesini Önderlik çok yapmıştır. Bundan ötürü bugün Kürtler açısından dile getirdiğimiz olumsuzlukların önemli bir kısmı kapitalizmde Kürtlerin içine düşürülmüş olduğu durumla ilgilidir. Kürtlüğe yabancılaşmanın mesafesi on metreyse, bunun dokuz metresi kapitalizmde yürünen tersten yolun açtığı mesafedir. Kapitalist dönemde ulus-devletlerin yaptıkları karşısında feodalizmin ve köleciliğin yaptıklarını çok görmemek gerekir. 1920’lere kadar da Fars, Arap ve Türk kültürüne karşı bir Kürt kültür direnişi vardır. Bizler açısından asıl zehirleme kapitalist süreçte yaşanmıştır. İslamiyet sürecinde Kürtler Kürtçe medrese kurabildiler, İslam’ı biraz Kürtçeleştirmeye çalıştılar. Ama kapitalizmde Kürtçe dilinde eğitim halen de yasaktır. Feodaller Kürt govendlerini bozamadılar, ama kapitalizm bozdu. İslamiyet Kürt kıyafetleri ve motiflerini bozamadı, ama kapitalist uygulamalar bozdu. Kapitalizmde Kürtler evlerinde bile kendi dillerini konuşamaz hale getirildiler. Bu bir sistem olarak kapitalizmin özünden kaynaklanan bir durumdur. Kapitalizmde kültürleri tek tipleştirme hâkim anlayıştır. Örneğin Avrupa’da kültürler arasında ne kadar fark kalabilmiştir? Nerdeyse her şey birbirine benziyor. Kürtlerin kapitalist yaşam karşısındaki zayıflıklarından kaynaklı yaşadıklarına bir de Kürdistan’a biçilen statü eklenince, tam olarak bir ulusal ve toplumsal trajedi ortaya çıktı. Neden anamız babamız Kürtçe biliyor da biz bilmiyoruz? Hiç bunu kendimize sorduk mu?

CİHAN EREN 8.BÖLÜM

YORUM GÖNDER

ZİYARETÇİ YORUMLARI

BENZER KONULAR

EN GÜZEL YOLDAŞLARI ANARKEN

TARİHİ 15 AĞUSTOS ATILIMI ve YARATTIĞI SONUÇLAR

ZAFERE GİDERKEN TOPLUMSAL BİRLİK ANI

MEŞRU SAVUNMA NEDİR?

15 AĞUSTOS ATILIMI KÜRDÜN ÖZGÜR TARİH YAZIMIDIR

ÖNDERLİK GERÇEKLİĞİ

15 AĞUSTOS DESTANI VE KAHRAMAN EGÎT GERÇEKLİĞİ!

ZİLAN BİR FEDAİ GELENEĞİDİR

KDP, TC’NİN SAHADAKİ FAAL KONTRA JİTEMİDİR

ÖNDERLİKSEL PARADİGMANIN ZAFERİ

KÜRT İSYANLARI VE İÇ İHANET

ULUSLARARASI CEZA MAHKEMELERİNDE SAVAŞ SUÇLARI

PKK İRADELEŞEN VİCDANIN HAKİKAT KILAVUZUDUR

BARIŞ GÖRÜŞMELERİ VE TASFİYE SÜRECİ

TALİBAN - AFGANİSTAN

ULUSLARARASI CEZA MAHKEMESİ ROMA STATÜSÜ

ORTADOĞU'DA ÇÖZÜM ARARKEN

VARLIĞIMIZIN TEMİNATI TOPLUMSAL ÖZ SAVUNMA BİLİNCİDİR

ÖNDERLİK PARADİGMASI - ORTADOĞU

BİLGE ÖCALAN BİZLERİ TOPLUMSAL ÖZ SAVUNMAYA ÇAĞIRIYOR

HAKİKAT ARAYIŞI OLAN GENÇLİĞE!

YAŞANAN ŞAHADETLERİ DOĞRU ANLAMLANDIRABİLMEK

HER HAKİKAT ARAYIŞI, HAKSIZLIĞA KARŞI MÜCADELE İLE BAŞLAR

DÜNDEN BUGÜNE AÇLIK GREVLERİ

ZİMANEK

YİĞİTLİK YÜREK İŞİDİR! 

ÖZE YABANCILAŞMA VE İNSANİ DUYARLILIKLAR ÜZERİNE

KÜRT HALKINA KARŞI ULTRA FAŞİZMİN DARBE DİNAMİĞİ DEVREDEDİR

GERASİMOV DOKTRİNİ NEDİR?

OTONOM MÜCADELE-SAVAŞ DÖNEMİ

TÜRKİYE'NİN DİRİ FAŞİZM BELLEĞİ KÜRT HALKINA BİLENİYOR

PKK ÖZGÜRLEŞTİREN BİR ÖZ DİRENİŞ HAKİKATİDİR

DÜŞMAN BİLİNCİ ve DÜŞMANA ÖFKE

ULRİKE MEİNHOF: SİLAHLANMAYAN ÖLÜR, ÖLMEYENLERSE CANLI CANLI CEZAEVLERİNE GÖMÜLÜR

KLASİK SİYASAL AKIMLAR VE DEMOKRATİK TOPLUMCULUK

MAKRO TARİH OLARAK ANNALES F. BRAUDEL VE ABDULLAH ÖCALAN (1. BÖLÜM)

F. BRAUDEL  A. ÖCALAN MEKAN-ZAMAN-SÜRE KAVRAMLARI (2. BÖLÜM)

TEMSİLİ DEMOKRASİ

AFGANİSTAN: KAZANAN KİM KAYBEDEN KİM?

DERSİM'İN TESLİMİYETİ SEÇEN ÇOCUKLARI

DEĞERLER AŞINMASINI ÖZGÜR BİR RUHSAL DİRENİŞ DURDURUR

İMRALI DEMOKRATİK DİRENİŞ ÇİZGİSİ NEYİ İFADE EDİYOR

ŞEHİT CİHAN'I HATIRLAMAK

ISIS started? Turkey attacks Yezidis in Iraq

ÖZEL SAVAŞ TROLLERİNE KARŞI APOCU İDEOLOJİK REFLEKS

ATEŞKES VE ÖCALAN'I SAVUNMAK

TARİHİ TOPLUMSALLIĞIN İSYANI OLARAK HALKLAR ÖNDERİ ÖCALAN

''ADIM ABDULLAH''

AVRASYACI KLİĞİN PKK DÜŞMANLIĞINI DOĞRU KAVRAMAK

ULUS-DEVLETCİLİK VE TOPLUMCULUK

KANLI TOPRAKLARDA BARIŞI YEŞERTEN BİLGE

MİLLİYETÇİLİKTEN DEMOKRATİK ULUSÇULUĞA

DEMOKRATİK SİYASET: TARİHSEL KÖKEN -2-

DEMOKRATİK SİYASET: TARİHSEL KÖKEN -1-

PKK'NİN TASFİYESİ KONSEPTİ - ORTADOĞU

KİTLESELLEŞEN BİR ANTİFAŞİST SOKAK MÜCADELESİ SÜRECİ KARŞILAR

YEREL DEMOKRATİK YÖNETİMLER

DEVLETSİZ YAŞAMAK MÜMKÜN MÜ?

İKTİDAR VE GÜÇ

BİREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ VE SÖMÜRGE KİŞİLİK GERÇEKLĞİ (1.BÖLÜM)

BİREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ VE SÖMÜRGE KİŞİLİK GERÇEKLİĞİ (2.BÖLÜM)

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (GİRİŞ)

ÖZGÜR YURTTAŞ HAREKETİNİN TEMEL ÖZELLİKLERİ

KÜRTLER VE İHANET

AFGANİSTAN ÜZERİNE

BiREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ  VE SÖMÜRGE KİŞİ  GERÇEKLİĞİ (3.BÖLÜM)

“TC JİTEMİ KDP’NİN KÜRDİSTAN DEVRİMİNİ GASP ETME PLANI”

GERÇEK AŞK NEDİR 

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (1.BÖLÜM)

MANKURTLAŞAN TÜRK SİYASETİNİN ÇÖKÜŞÜ

KOMÜNALİTE ÜZERİNE

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -1-

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI 2.BÖLÜM

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -2-

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (3.BÖLÜM)

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (4.BÖLÜM)

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -3-

BAYRAK VE ÇOCUK

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (SONUÇ )

HERKESİN BİLDİĞİ 'SIR' DEĞİLDİR! 

MODERNİTENİN  BİTMEYEN PROJESİ: TALİBAN

PKK’NİN GÖRKEMLİ DEVRİM ÇAĞINDA DİRENİŞLE NEWROZLAŞMAK

DEHAKLAŞAN İLKEL MİLLİYEÇİLİK EN TEHLİKELİ İDEOLOJİDİR

ERBİL SEMALARINDA KAMİKAZE DRONE OYUNLARI

TOPLUMSAL YOZLAŞMANIN PANZEHİRİ GENÇLİK ÖNCÜLÜKLÜ DİRENİŞ ve ÖZ SAVUNMADIR! 

ÇALIŞMALARIMIZDA YANLIŞ SİYASALLAŞMALAR

MEŞRULUĞUN KAYNAĞI: AHLAKİ VE POLİTİK TOPLUM

KAPİTALİZM DÜNYANIN SONUDUR

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (1)

AHLAKİ VE POLİTİK GÖREVLER

İMRALIDA GUANTANAMO ÖZEL NATO HUKUK REJİMİ UYGULANIYOR

SANATÇI HİSSİ SAVAŞÇI HİSSİ

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (2)

IRAK SEÇİMLERİ ÜZERİNDE TÜRKİYE GÖLGESİ VE GÜNEY PARADOKSU

MUHTEŞEM YALNIZLIK VE BİZ !

AHLAKİ VE POLİTİK TOPLUM BOYUTU (DEMOKRATİK TOPLUM)

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (3)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (1. BÖLÜM)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 2.BÖLÜM

HEVAL ŞÜKRÜ'YÜ  UĞURLARKEN

''SOSYALİZMİN KÜRESEL YÜKSELİŞİNDE PKK'NİN ÖNCÜLÜK ROLÜ''

SÖMÜRGE ÜRETİM TARZINDAKİ SINIF ÇELİŞKİSİNİN ANALİZİ 1.BÖLÜM

ANLAM YÜKLÜ ZAMANLARDA 'ÖZGÜR İNSAN'LA DİYALOGLAR

TARİHTEN GÜNÜMÜZE KADININ ÖZ SAVUNMASI 13.BÖLÜM

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 3.BÖLÜM

SÖMÜRGE ÜRETİM TARZINDAKİ SINIF ÇELİŞKİSİNİN ANALİZİ 2.BÖLÜM

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 4.BÖLÜM

GÜNEŞ ÜLKESİNDE DİRİLİŞİ ÖNDER APO VE ŞEHİTLER GERÇEKLEŞTİRDİ

PSİKOLOJİK SAVAŞ ÜZERİNE

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 5.BÖLÜM

“Dijital medya tasfiyeciliğinin zehirleme virüsü”

ÖNDERLİKTE YAŞAM, BİRDEVRİMCİ MÜCADELEDİR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (6.BÖLÜM)

PARASTİNA REWA U PARASTİNA CEWHERİ

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (7. BÖLÜM)

KCK'DEN ULUSLARARASI TOPLUMA 'KİMYASAL SİLAH' MEKTUBU

HDP YÜZDE 15 AMA FAŞİZM VAR KİMYASAL SİLAHLAR VAR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 8.BÖLÜM

İSYAN FAŞİZME KARŞI BİR SİVİL ANGAJMAN HAKKIDIR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (9.BÖLÜM)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (10.BÖLÜM)

AN SERKEFTİN AN SERKEFTİN PKK

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 11.BÖLÜM (SON)

KATİLLERDEN HESAP SORMA ZAMANI

İLK SÖZ

3.DÜNYA SAVAŞINDAN ÇIKIŞI SAĞLATACAK TEK GÜÇ DEMOKRATİK HALK DEVRİMİDİR

FAŞİZM TOPLUMU ŞİDDETLE YÖNETMEK İSTER

DÖNEMİN GÖREVİ DEVRİMCİ HALK SAVAŞIDIR

DEVRİMCİ HALK SAVAŞI VE DEMOKRATİK SİYASET

DİRİLİŞTEN KURTULUŞA ÖZGÜRLÜK AŞKI EN TEMEL GÖREVİMİZ

“SEÇİMLERE ENDEKSLENMİŞ ÇÖZÜM BEKLENTİLERİ ÜZERİNE”

ZİHNİYET DEVRİMİ HAKİKAT DİYALOGLARINDA SAKLI

İHANETİN BEDELİ, YOK OLUŞA DOĞRU!

ÖZEL SAVAŞ; BİLİNÇLENEREK, ÖRGÜTLENEREK, DAYANIŞMA İÇERİSİNE GİREREK YENİLGİYE UĞRATILABİLİR

TÜRK DEVLETİNİN PSİKOLOJİK SAVAŞ YÖNTEMLERİ

ÜÇÜNCÜ ÖNDERLİKSEL DOĞUŞ

KÜRTLER DEMOKRATİŞLEŞMENİN ÖNCÜSÜDÜR

DEVRİMCİ EN USTA SANATKÂRDIR

9 EKİM KOMPLOSU 24’ÜNCÜ YILINA GİRERKEN

ÖZGÜRLÜKTEN KORKMAK ESARET GETİRİR

DEVRİMCİ AHLAKİ HÜMANİZMANIN SİYASİ TEMSİLİ

YURTSEVER HALKIMIZA VE DEMOKRATİK KAMUOYUNA!

YURTSEVER KÜRDİSTAN HALKINA VE TÜM KAMUOYUNA

DİJİTAL MEDYADA GÜNDEM ÖNDER ÖCALAN REFERANDUMU

ACIMIZ, BİLİNCE DÖNÜŞEN EYLEMDİR

ÜÇÜNCÜ YOLU ÖRGÜTLÜ VE EYLEMLİ KILMAK

ÖNDERLİĞİMİZİN ÖZGÜRLÜĞÜ YEGANE AMAÇ VE HEDEFİMİZDİR

“DEĞERSİZLİK” AYMAZLIĞI

EMEK VE YAŞAM BAĞLARI

ÖNDERLİK ÇİZGİSİNİN BAŞARISI VE HDP

ÖNDERLİK GERÇEĞİ BÜYÜK BİR EMEK YOĞUNLAŞMASIDIR (1.BÖLÜM)

XELİFAN ŞEHİTLERİ ONURUMUZDUR

MİLİTAN DİLSİZ KONUŞANDIR

ÖNDER APO, BİR HALKIN VAROLMA TARİHİ

ÖNDERLİK GERÇEĞİ BÜYÜK BİR EMEK YOĞUNLAŞMASIDIR (2.BÖLÜM-SON)

ŞİMDİ PKK ZAMANI!

PLATFORM MEVZİDİR,TERK ETMEK SUÇTUR!

ORTADOĞU'DA SUNNİ SEÇİM BLOKLARI İNŞASI

AHLAK FELSEFESİ Mİ VİCDAN FELSEFESİ Mİ?

FAŞİST SALDIRILAR KARŞISINDA NE YAPMALIYIZ?

DEVRİMCİ HALK SAVAŞINI BÜYÜTEREK ‘ÖZGÜRLÜK ZAMANI’ HAMLESİNİ ZAFERLE TAÇLANDIRACAĞIZ

“HAKİKAT AŞKTIR AŞK ÖZGÜR YAŞAMDIR”  “Önder APO”

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO

SİSTEM KARŞITI HAREKETLER

BİLİM İLE İKTİDARIN BİRLEŞTİĞİ SAHA: DEMOGRAFYA (1.BÖLÜM)

KADIN’I ARAMAK VE HAKİKATİN UMUDUNA ERİŞMEK

AİLE SORUNU VE AİLENİN DEMOKRATİKLEŞMESİNİN ÖNEMİ

ANLAMIN HAKİKAT BİLGELİĞİ

BİLİM İLE İKTİDARIN BİRLEŞTİĞİ SAHA  DEMOGRAFYA (2.BÖLÜM)

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO (2.BÖLÜM)

KENDİ TOPLUMSALLIĞINI BİZZAT YARATMAYA GİRİŞEN ÖNDER APO

ÖZGÜRLÜK ZAMANI HAMLEMİZİ,ÇÖKERTME PLANI'NI ÇÖKERTMİŞTİR

TÜRK DEVLETİNE KİMYASAL SİLAH KULLANMA AYRICALIĞI

PKK VE ÖNDERLİĞİNE KURULAN NATO GLADİOSU KOMPLOSUNUN ŞİFRESİ: OLOF PALME SUİKASTI

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO (3.BÖLÜM)

ARTIK SAVAŞIN KARAKTERİ DEĞİŞTİ!

KÜRDÜN TARİHİ ACILARININ DERMANIDIR PKK

HALEPÇE'DEN WERXELÊ'YE KÜRTLERİN KİMYASALLA MÜCADELESİ

RADİKAL DEMOKRASİYİ KÜRTLERDEN ÖĞRENECEĞİZ

SOYKIRIMA KARŞI YENİLMEYEN STRATEJİ

ULUSLARARASI KOMPLO VE DEM DEMA AZADİYÊ HAMLESİ

40 YILLIK MÜCADELE TARİHİNİN ZİRVESİ: ROJAVA KADIN DEVRİMİ

PKK SÖMÜRGECİLERİN BÖLDÜĞÜ KÜRDİSTAN SINIRLARINI BİRLEŞTİRİYOR

KAYALARDA KÖK SALMAKTIR GERİLLACILIK (1.BÖLÜM)

KİMYASAL SİLAHLARIN YASAKLANMASI ÖRGÜTÜ NEDEN SESSİZ?

ÖNDERLİK GERÇEĞİ VE PKK DENEYİMİ

KAYALARDA KÖK SALMAKTIR GERİLLACILIK (2.BÖLÜM)

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (9.BÖLÜM)

KİMYASAL SALDIRILAR İÇİN YERİNDE İNCELEME YAPILSIN

ŞEHİT MEHMET TUNÇ

ZEHİRLİ GAZLAR VE KİMYASAL SİLAHLARIN KULLANIMI VE YASAKLANMASINA DAİR DERLEME 

109 AYDINDAN BM’YE KİMYASAL SİLAH KULLANIMI İÇİN SORUŞTURMA ÇAĞRISI

1923’TEN BERİ SÜREN HAKSIZLIĞA SON VERİN!

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (10.BÖLÜM)

PKK'NİN KURULUŞUNUN ANISINA (1.BÖLÜM)

KOMÜNAL KADIN EKONOMİ DERLEMELERİ – 1

İSYANSIZ YAŞAM KÖLE İNSANI YARATIR