DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (6.BÖLÜM)
DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (6.BÖLÜM)
0 Yorum
22-09-2021

Ahlak Bildiğini Yapmak, Yaptığına İnanmaktır;

Bugünün dünyasında adamın biri bir haftalık uzay gezisi için yirmi milyon Dolar harcar; buna karşılık Afrika’daki çocuklar açlıktan ölür, Kürdistan’daki çocuklar çöplükten ekmek toplar. Birileri her hafta süt banyosu yapar, birileri ömrü boyunca süt görmez. Birileri kendi evinin içindeki oda sayısını bilmez, birileri başını altına sokabileceği naylon çadır bile bulamaz. Birileri zevk için yer yutar, birileri ekmek bulamaz. Mağazalar ve marketler doludur, ama kullanılmaz. Ürün yaratılır, bozulur, çöplere atılır ya da fiyatını arttırmak için götürülüp denize dökülür. Ama milyonlarca insan da yaşamı boyunca o besinleri görmeyi ve yemeyi bir yana bırakın, ismini bile bilmez. Bugünün kültürü bilim ve bilimsellikten en çok söz eden kültürdür. Yine demokrasi, insan hakları, özgürlükler gibi erdemleri çokça dillendirmektedir. Fakat yaşanan yığınca kültürsüzlük olduğunu herkes bilmektedir. Bizim paradigmamız ve insan tanımlamamıza göre, bu sorunların bir izahı vardır. Bu da bizim kültürümüzdür. Yani tüm bunlar nasıl oluyor? Birilerinin tuvaleti altındandır; öte yandan birileri de yemekte kullanacağı kaşık, çatal bulamaz.

Bu örneklendirmeler öyle küçük ve basit bir örnekler değildir. Bunlar derin toplumsal sorunların sonuçlarıdır ve günümüzde bütün bu sorunlar toplumsal kaos biçiminde yaşanmaktadır. Ahlak bozulduğu için bu böyledir. Bir haftalık uzay gezisi için yirmi milyon Dolar harcayan bir insan, Afrika’daki aç çocukların neler yaşadığını hissetmez. Çünkü ahlakı bitmiştir. Birileri her hafta süt banyosu yaparken, birileri hayatında hiç süt içemezse, bunun nedeni ahlaksızlıktır. Birileri özgürlük ve irade adına abuk sabuk şeyler yaparken, öte yanda bir halkın dili inkâr edilip yok ediliyorsa, burada bir ahlaksızlık vardır. İşin en vahim yanı da tüm bunların normalmiş gibi görülmesidir. Egemen ahlaksız olduğu için halinden memnundur. Ezilen de köle olduğunu bilmediğinden bunu kabullenmiştir. En büyük ahlaksızlık bunlardır. Toplumsal sorunların görülmesi ve yaşanan sorunların giderilmesi açısından ahlaklı olmanın ne kadar önemli olduğunu bu örnekler çok çarpıcı bir şekilde önümüze koyuyor. Bütün bu çelişkiler ve sorunlara rağmen hala bir duyarsızlık varsa, kimse bunları güçlü bir şekilde hissedemiyorsa ya da tüm bunlar köklü bir değişim ve dönüşüme yol açmıyorsa, o zaman günümüz insanının temel sorunu ahlak sorunudur demektir. Ahlak olsa böyle olmaz.

Çünkü ahlaka toplumun vicdanıdır dedik. Bu tür sorunlar büyük bir vicdansızlığın yaşandığının da kanıtıdır. O zaman günümüzde yeni bir kişilikle bu sorunların çözülmesi için temel alınması gereken şey ahlaki olmaktır. Bu temel bir sorun olduğu için de ahlaklı olmak demek devrimci olmak demektir, fedai olmak demektir. Günümüzde bencilliğin, bireyciliğin, maddiyatçılığın egemen olduğu, her şeyin alınıp satıldığı bir ortamda toplumcu olmak, yani bütün insanları düşünmek, bütün insanların sorunlarını kendi sorunları gibi hissetmek fedailiktir. Bunun için biz ahlaktan bahsederken, tümüyle devrimcilikten bahsediyoruz. Devrimcilikten de kastettiğimiz köklü, hızlı, radikal bir değişim ve dönüşümü insanın kendisindeki vicdansızlığa karşı yapmasıdır. Önderlik boşuna zihniyet ve vicdan devrimi gereklidir demedi. Bu, günümüzde başta sosyal bilimler olmak üzere sanat alanında da ölçüler konularak geliştirilmesi gereken özgür insandır. Bu açıdan ahlakiliğe çağrı, ahlaki bir duruş sergilemek insana önemli bir özgünlük kazandırır. Ahlakla ilişkili önemli bir durumu insan şöyle vurgulayabilir: Ahlaki olmak aslında öz ile biçim arasında uyum yaratmayı gerektirir. Söz ve pratik birlikteliğini esas almayı gerektirir. Fakat tarihin hiçbir döneminde söz ile eylem arasında bu kadar derin bir uçurum oluşmamıştır. Sanki her söz insanı yalancı ve çıkarcı yapmak için art arda dizilmiştir. Güzel sözler çirkin, çirkin sözler güzel olanı ifade eder hale gelmiştir.

Bu çarpık durumu özellikle sanat ürünlerinde çok rahat izlemek mümkündür. Gelişmiş olarak görülen Avrupa ve Amerika toplumundaki insana mikrofonu uzatın, her insan komünal değerlerden bahsedecektir. Bu, insanın özüdür ve çok normaldir. Ama bu toplumlarda kendi egemenlerine yaklaşımlarında gerçeklikleri böyle midir? Böyle değildir. Ahlak insanın inandıklarını pratikleştirmesini de gerektirir. Bu anlamda da teori ve pratik arasındaki uyumluluk düzeyi insanın ahlakiliğini ortaya çıkartır. Sistemimiz için değerlendirdiğimizde de, paradigmamıza ne kadar inandığımız, ideolojik duruşumuzun gerektirdiği pratiği ne kadar sergilediğimiz bizim devrimciler olarak ahlak düzeyimizi ortaya çıkartır. Ahlakın bir de pratiğe geçmek için insanlara bir dayatması söz konusudur. Çünkü tümüyle vicdandır, duygudur ve insanidir. Bir şey görüyor ve kabul etmiyorsanız, mutlaka onun giderilmesi için bir uğraş içerisine girmeniz gerekiyor. Vicdan ve ahlak insanın haksızlıklara karşı harekete geçmesini sağlayan bir iç enerjidir. Bu anlamda ahlak insanların pratikleşmesini, güçlenmesini, iradeleşmesini, arayış içerisine girmesini sağlayan bir insan özelliği de olmuş oluyor. Sadece okumakla, bilmekle, çözümlemekle yetinmek, yine çok şey bildiği halde pratikleşmemek de yeterince ahlaki olmamakla ilişkilidir. Çünkü insan bildiklerini pratikleştirerek toplumsal yaşamın mayası olan bilincini inanca dönüştürebiliyorsa bir şeyler yapabilir. Ahlak bildiğini yapmak, yaptığına inanmaktır.

Pozitif bilimcilerin ya da modernist paradigmanın söylediği gibi “İnanç kötüdür, dogmatizmdir, tutucudur” söylemi safsatadır. Bu, kapitalist ahlaksızlığa bilimsel kılıf örmek için uydurulmuştur. Bunların söylediklerinin tersinin doğru olduğunu günümüz yaşamı kanıtlamaktadır. Çünkü insan inanan bir varlıktır. Bir yerde okumuştum. İnsanda bir gen bulmuşlar, “İnsanların bir şeylere inanmasını sağlayan bir gen var, insan mutlaka inanır diyorlar. İnsan inanmalıdır. İnanç olmasza olmaz; insan bir doğruya, bir değere, bir güzelliğe inanacak ki yaşama bağlanabilsin. Bu olmazsa teknik, robot, karınca insan ortaya çıkar; nitekim çıkmıştır da. Günümüzün sosyal bilimleri, pozitif bilimleri duygu ve düşünceleri birbirinden ayırdıkları, bireyi toplumdan ve düşünceyi maddi üretimden koparttıkları için insan tanımları yanlış oluşturulmuştur. Bu konuda da “Bilim böyle diyor, doğrudur” yanlışını görmek önemlidir. Bilim özü itibariyle insanın kendisiyle doğa arasına koyduğu araçtır. Ama devletçi toplumda egemenlik aracı yapılmıştır. “Bilim iktidardır” denir. Bunu en çok da kapitalizm yapmaktadır. Bilim sistem üretiyor. Kazanımlarından da sistemin sahipleri faydalanıyor. Eskiden din kitaplarının ayetleri vardı. Şimdi de egemenlerin çıkarı için konuşan ahlaksızlaştırılmış bilimin sözüm ona doğruları vardır.

Ahlakilikte ki inanma ve inandığını yapma ilkesinin gücünü anlamak için toplumsal tarihin bize sunduğu çok çarpıcı örnekler vardır. Bu konudaki ilk çarpıcı örnek mitolojiden anlaşıldığı kadarıyla Sümer Rahipleridir. Sümer rahiplerin kurdukları sistemlerinde esasta ahlaki ilkeyle çalıştığı görülmektedir. Bu ilke rahiplerin topluma sunduklarına kendilerinin inanması ve söylediklerini yaşamsıdır. Köleciliğin ilk süreçte gönüllü gelişmesinin temel nedeni bu ilkenin çarpıcı yaşanmasıdır. Köleci sistemin binlerce yıl yaşamasının sırrı da bu ilkede gizlidir. Rahiplerin her söylediklerinin kanun gibi yaşamda pratikleşmesi ahlakilikleriyle doğrudan bağlantılıdır. Bu ilkenin kendilerini tanrılaştırmasıyla sonuçlandığına tarih tanıktır. Bu ahlaki geleneğin gücünü peygamberlerin yaşam ve mücadelelerinde de görüyoruz. Peygamberlerin asıl yaptıkları topluma yeni ahlaki kurallar dayatmak olmuştur. Teori-pratik uyumu peygamber kişiliklerinin vazgeçilmez özelliğidir. Bugün bile iyi yani ahlaklı olan insanlara “peygamber gibi insan” denildiğini biliyoruz. Önderlik son savunmasında hem peygamberleri, hem de dinleri daha çok ahlaki kurallarıyla ele almaktadır. Toplumsal güçlerinin nedenlerini ahlakilikleriyle izah etmektedir. Dinde sözün yani kelamın çok önemli olduğunu, kelamın tanrısal olduğunu belirtmesi, kendi içinde pratikleşme zorunluluğunu getirmektedir. Din adına konuşulan konuların insan yaşamında ciddi bir ağırlıklarının olması kelamın gücünden kaynaklanmaktadır. Dinde söz yaşanmak ve pratikleştirilmek için söylenir. Yalanın günah olduğunu söylemek, yine münafıklık gibi kavramlar dindeki ahlakiliğin gücünü göstermektedir. İşte bu güç peygamber yaşamıyla toplumlarda kabul görmüştür.

Bu geleneğin dervişlerde de temel bir özellik olduğunu biliyoruz. “Bir lokma bir hırka” felsefesinin kendisi ahlak yüklüdür. Dervişlik kültürü müminin ahlakla yaşama kültürüdür. Dervişlik adanmışlıktır. Adanmak için inanç gereklidir. İnançlı yaşamın da ahlaki yaşam olduğunu biliyoruz. Ahlak yüklü yaşam kültürü bu toprakların kültürüdür. Bu kültürün tüm saptırmalara rağmen güncellikte ne kadar etkili olduğunu biliyoruz. Bu kültürün toplumsallığın temel harcı olmasındandır ki, ahlaklı olan insanlar ellerinde bilim ve para gücü olanlardan daha fazla etkilidirler. Toplumda etkili olan insanlar sözlerine inanılan insanlardır, yaşamları örnek alınan insanlardır. Konu ahlaki duruş sahibi insanlar ve ekoller olunca, Zerdüşt kişiliğini anmadan geçmek doğru olmaz. “İyi düşün, doğru konuş, güzel yap” ilkesi ahlaklı yaşamın formülüdür. Yine Sokrates ve Buda gibi kişilikler, toplumsal tarih içinde yerleri her geçen gün daha da değer kazanan insanlar olarak, ahlaki yaşamları kadar ahlakın yaşam içindeki önemlerini insanlara kavratma çabası verenler konu için verilecek bildik örneklerdir. Ahlak için yapılan ‘yazılı olmayan toplum kanunları’ değerlendirmesi doğru, ancak çok dar bir tanımlamadır. Ahlak inanç ve vicdan olduğu için insan maneviyatı yaşıyor. Ahlakilikte birileri ille de şunu yap demez. Yaptıran, ahlakın kendisidir. Dolayısıyla ahlak toplumsal yaşama insanların doğal, özgürlükçü ve kendi iradesiyle katılımının da önünü açar.

Ahlak insanı büyük sorumluluk sahibi yapmıştır. Sorumlu olan insan toplumsal görevlerinin bilincinde olan insandır. Sorumluluk bilinci insanda doğruyu yaşmayı geliştirmeyi yanlışa karşı da mücadele etmeyi sağlar. Sorumluluk kendisiyle beraber paylaşımcılığı getirir. Ödev bilinci demek de olan sorumluluk ahlak yüklü emekçilik ve yaratıcılıktır. Sorumluluk iktidar ve devletçi zihniyettin panzehiridir. Ne zaman ki insanlar toplumsal ödevlerinin gerektirdiği yükümlülüklerin gerektirdiklerinin tümünü yerine getirmek için duyarlılıklarını yitirdiler bazıları bu boşluğu amaçları ve çıkarları yönünde kullanmaya başladılar. Sorumluluk duygusunun azalması toplumsal görevler karşısında tembellik keyfiyetin yaşanmasının başlangıcıdır denebilir. Örneğin sorumluluk sahibi olan insan özellikle günümüzde bir saniye dahi yerinde durmaz. Sorumlu olanlar, sorumluluk duygusu güçlü olanlar ahlaklıdırlar. Sorumsuzluk anlaksızlıktır. Ahlaklı insan sorumluluğunu sevinç içinde yerine getirir. Ahlakın yaptırım gücü toplumun ahlaki örgüsüdür. Ahlakta tutuculuk ve gericilik, devletçi toplumun ortaya çıkardığı olgulardır. Yoksa toplumun vicdanı olarak ifade ettiğimiz ahlaki örgü, zaten toplumun canlı dinamik organizması içerisinde sürekli kendisini var eden ruhtur. Ahlak hızlı bir değişimi yaşamaz. Maddi üretime nazaran daha geç bir değişim ve dönüşümü yaşar. Bunun için ahlaki örgü toplumsal değişim ve dönüşüm süreçlerinde yer yer toplumsal gelişimi engelleyebilecek kadar tutuculaşabilir. Çünkü ahlak toplumu bir arada tutan çok sağlam bir harçtır. Bir yanlışlık felaketlere davetiye çıkartabilir. Tıpkı günümüzde yaşandığı gibi. Tabii burada bizim devletçi toplum ahlakını ve insanını, ana-kadın olgusunun temelini oluşturduğu komünal ahlaki örgüden ayrıştırmamız gerekir. Devletçi ahlak insanları köleleştiren, iradesizleştiren ahlaktır; insanların egemenlerin hizmetine koşturulmasını sağlayan ahlaki örgüdür. Komünal toplum ahlakı ise, toplumu gerçekten komünal dinamikleri üzerinden geliştiren bir güçtür.

Bu konuda şu toplumsal gelişme durumunu da göz önünde bulundurmak önemlidir: Ahlakilik olgusunda devletçi-iktidarcı sistemi ele alırken, kapitalizmi ayrı düşünmek gerekir. Kapitalist modern yaşam anlayışından hareketle diğer iki devletçi toplumu ahlak noktasında değerlendirirsek yanlışlara düşebiliriz. Özellikle köleci ve tek tanrılı din sistemlerinin kurucularına ve buna katılanlara büyük haksızlıklar yapmış oluruz. Dolayısıyla sermaye sahibi kapitalist ile rahibi, peygamberleri ve dervişleri ahlak konusunda yan yana getirmemek adaletli olmak için önemlidir. Bununla bir övgü içinde olalım demiyoruz. Ancak aralarındaki büyük farkı da görmek ahlakilik gereğidir. Sonuç olarak tekrar belirtmek gerekirse, insan ancak toplumsallaşarak var olabilir. İnsan toplumsallaştıkça yaratır, değiştirir, dönüştürür. Ama toplumun, bu değişim ve dönüşümün insanları her şeye rağmen bir arada tutmasını sağlayan ölçüleri koyan da insanda vicdana yol açan ahlaki yanıdır. Ahlakın da toplum içerisinde böyle bir gücü söz konusudur. Özellikle düşüncenin gelişkin olmadığı süreçlerde, insanların duygularıyla bir arada yaşamasını sağlayan temel düşünce formunun inanç temelli olması, ahlakın da inanç üzerinden bir ağ gibi toplumu sarması ve derinlik kazanması, toplumsallığın ilk süreçlerinde her şeye rağmen toplumu bir arada tutan temel bir harç olmasına neden olmuştur. Bu anlamda toplumu kültürden, kültürü ahlaktan koparmak mümkün değildir. Ahlaki örgü bir aşamadan sonra toplumun özelliklerine göre onun kültürel yapısı içerisinde şekilleniyor, kültürünü etkiliyor, kültürü içerisinde bir değişimi yaşayarak günümüze kadar geliyor. Ahlak manevi kültürün en önemli değeridir.

Toplumdan topluma değişen muhtevası olsa da, ahlak her insandaki vicdandır. Ahlak bozulursa, vicdan kalmazsa, toplum temel dengesini kaybeder ve rotasından çıkar. İnsan toplumu toplumsal özelliklerinin dışına çıkar. Çok ciddi sorunlara yol açabilecek yaratımlara başvurabilir. Biz bunu devletçi toplum olarak tanımlıyoruz. Devletçi topluma ilişkin bazı tanımlamalar yapmaya çalıştık. Ahlakın üst sınıflara nasıl bağlandığını ve üst sınıflara hizmet etme temelinde geliştirildiğini anlatmaya çalıştık. Toplumsal gelişmeyi sağlamak ve toplumu dengede tutabilmek komünal özün sürekliliğine, komünallik de ahlak denilen temel değer yargılarına ihtiyaç duyar. Bu anlamda ahlak toplumu dengede tutan, toplumun insani bir oluşum olarak gelişimini sağlayan mayadır. Çünkü ahlak olmazsa, insanın dışındaki insanların acıları ve sevinçlerinin duyumsanması ve paylaşılması mümkün olmaz. Toplum kanunları değil, orman kanunları hâkim olmaya başlar. Vicdanlı, ahlaklı olunmadığı zaman toplum içerisindeki sorunları insanca çözme değil, birilerinin çıkarlarına göre çözme gelişir. Böylesi durumlarda da düşünce kimin elindeyse, kim hâkimse, bir nevi vicdanın ölçüsü onun ölçüsü olmuş oluyor. Hele bir de toplum devletleşmiş bir kesim insanın hâkimiyetine girmişse, ölçüler tamamıyla onların ellerine geçmiş olur. Onlar da istedikleri gibi toplumu yönlendirebilirler. Bu vicdan açısından önemli bir noktadır.

İnsanlaşmak Özgürlüğün Kendisidir Vicdanın sorumluluk duygusuyla da bir ilişkisi vardır. Sorumluluk duygusu, bireyin toplumun üyesi olması fikrine inanmasıyla başlar. Sadece bir birey için değil, bir grubun kendisini topluma ait görmesi ile sorumluluk duygusu ve düşüncesi arasında kopmaz bir bağ vardır. İnsanı sorumluluk altına alan, bunu hatırlatan, bu anlamda insanın değişim ve dönüşüme yönelmesine neden olan etmenlerden bir tanesi de vicdandır, ahlaktır. Vicdanı ve ahlakı kalmamış bir insan, herhangi bir haksızlık karşısında sorumluluk duymaz. Sadece kendisine dokunulduğunda tepki verebilir. Vicdan ile özgürlük arasında da güçlü bir bağlantı vardır. İnsanın özgürleşmesi sorumluluk altına girmesiyle başlar. Yani insan bilecek, bir şeylerin sorumluluğunu hissedecek, bir şeyleri düzeltmesi gerektiğinin farkına varacak ki görevlerini yerine getirebilsin. Sorumluluk sahibi insan arayışçıdır. Bütün insan arayışları içerisinde özgürlük arayışı, vicdan ve ahlakla en yakın ilişkili olandır. Özgürlük kendi içerisinde bir arayıştır. Özgürlük, yaşamı yaşanır duruma getirmektir, kendi iradesini bilmektir, kendi sorumluluğunu bilmektir, toplum içerisinde şekillenen bir üye olduğunun bilincine varmaktır. İnsanlaşmak özgürlüğün kendisidir. İnsanlaşmanın kendisiyle anlatmaya çalıştığımız şey yaratmak, değiştirmek, paylaşmak, sorumluluk duymak ve diğer insanların acılarını ve mutluluklarını hissetmektir.

Bütün bunlar aslında birbirlerini tamamlayan hususlardır. Fakat devletçi toplumda, özellikle onun kapitalist aşamasında her alanda insani değerler parçalandığı için, bu tür şeylerin sanki hiç birbirleriyle ilişkileri yokmuş gibi ele alınır. Toplumu toplum yapan bütün maddi ve manevi üretimi bütünlük içerisinde ele alınmalıdır. Özellikle erdem denilen insan özelliklerinin birbirleriyle olan ilişkilerini bilerek bütünlük içerisinde ele almamız gerekiyor. Günümüzde böyle bir sorunun olmadığı düşünülüyor. Yaşamda hâkim olan da bu düşünce olduğu için yaşam çok parçalıdır. Örneğin muazzam gelişmelere yol açabilen insanlar vardır. Hayranlık uyandırabilecek kadar yetenekli insanlar vardır. Ama yaşamına ve yaşamın diğer alanlarında yaşanan sorunlar karşısındaki duruşuna bakıyorsunuz, ilgilenme düzeyine bakıyorsunuz, kendisinden nefret etmekten başka çareniz kalmıyor. Bazı insanlar da vardır, yaratıcılık ve yetenek anlamında çok kötürüm durumundadırlar, ama paylaşım noktasında hayranlık uyandırabilecek kadar insani özelliklerin bütünselliğini sergileyebiliyorlar. İnsan bütün bunları en üst noktada birleştiren bir varlık olmalıdır. Fakat insanda yaratılan parçalanma köklüdür. Günümüz insanlığının sorunları belirtilmeye çalışılırken, bunun nedenlerinden bir tanesinin de bu parçalılık olduğu bilinmelidir. Bu ruhi parçalanmadan ötürü insanların herhangi bir soruna karşı tepkisini kestirebilmek zordur. Duygu ve düşünce parçalanması ve yaşanan boşluk, insanda mekanikleşmeye yol açmıştır.

Günümüz insanının bir sorunu da değersizlik psikolojisidir, yalnızlık hissidir. Tarihin hiçbir döneminde insanların birbirlerine karşı bu kadar vurdumduymaz oldukları görülmemiştir. Günümüzde özü güçlendirecek maneviyat olmadığı için insanlar biçime yönelmişlerdir. Zaten sistem de kendisini imaj yaratan sistem olarak değerlendiriyor. Bunun için reklamcılık bu kadar iş görüyor. Biçimi iyi olsun, ötesi lafı güzaftır, gerisinin kıymeti yoktur. Sanki heykelden bahsediliyor. Yunanistan’ı gören arkadaşlar bilirler. Atina’da uzaktan bakıldığında, canlı bir insana çok benzeyen harika yapılmış heykeller vardır. Özün bitirilip biçimin aşırı öne çıkarılması insana bu heykelleri anımsatıyor. Bazıları da “Önemli olan özdür, biçime bakma” diyorlar. Bu anlayış da heykelleşmiş insanın tersi durumudur. Tüm bu durumların ahlakla birebir ilişkisi vardır. İnsan için bu her iki anlayış da sağlam ve doğru değildir. Önemli olan öz ve biçim arasında bir uyumu sağlayabilmektir. Özün kendisini rahat bir şekilde biçime kavuşturmasıdır. Günümüzde yaşanan bu sorunlar bir şekilde çözülmez ve aşılmaz ise, insanın kendisini bitirebileceği, hatta sadece kendisini de değil üzerinde yaşadığı doğayı da bitirebileceği sonucuna varılmıştır. Ahlak bir de bu bakımdan bizim açımızdan önemlidir. İnsana bütünlüklü bir yaklaşımı geliştirebilmek, yaşanan sorunlara eğilebilmek için de ahlak sahibi olmak gereklidir. Ahlak insana insani olanı seçme imkânı verir. Seçme noktasında da kapitalist dayatmaların çok ciddi bir sorun olduğunu bilmek ahlaki olmaktır.

Toplumsal sorunları tespit etmek, çözüm yollarını ortaya koymaya çalışmak ve daha çok da insanları sorunlar karşısında duyarlı olmaya yöneltmek insani bir görevdir. Günümüzde hâkim olan bireycilik insanın bu görevlerini yapmasını engelliyor. Bundan dolayı toplumdan kaçışın somut ifadesi sorunlardan kaçmak biçiminde görülüyor. Toplumsal görevinden kaçış olarak bu durum, şu sorunu çözelimden çok, öyle bir yaklaşıma neden oluyor ki, sorunları görmezden gelerek sorunların çözümsüzlüğünü dayatıyor. Bu, devletçi mantığın özünde vardır. Devletçi mantık toplumu yönetme mantığıdır. Toplumu yönetebilmek için de alttaki toplumun ya da yönetilen toplumun “Benden adam çıkmaz, güç getiremem” mantığını esas alması sağlanmaya çalışılmıştır. Ezilenler böylece kendilerinin yönetilmesi gereğine inandırılıyorlar. Egemen sistem “Sorun vardır, sen sorunu çözemezsin. Sorun varsa ve başkası çözmüyorsa sana ne?” mantığını hâkim kılarak kendini vazgeçilmez kılmaktadır. “Sorunun olduğu yerden uzaklaş” tümcesi günümüzde bir slogan gibi tekrarlanmaktadır. Sorunları başkaları yaşıyor denilerek, doğal sorunlar karşısında bile insanlar duyarsız kılınmıştır. Buna benzer daha birçok toplumsal hastalıktan bahsetmek mümkündür. Tüm bu hastalıklı durumlar kesinlikle insanın toplumsal gerçeğinin parçalanması ve vicdanlarının yara almasıyla direkt bağlantılıdır.

Her sorun toplumsal bir ihtiyacın karşılanmamasından doğar. İnsanın duyarsızlığı, bu ihtiyaçların giderilmesinde rol üstlenmemesine neden olur. Bu da kültürel bir varlık olan insanın en temel özelliği olan yaratıcılığını kaybetmesine yol açar. Bunu bilmemek, bilip de gereklerini yerine getirmemek ahlaki boşluğun yaşanmasından kaynaklanmaktadır. Devletçi toplum toplumun dinamik, canlı gelişim sürecini ele geçirme, ona hükmetme biçiminde gelişmiştir. Bu durum insan beyninin bütün organlara hükmetmesine benziyor: Burada beyin eli, parmakları, bacakları kesiyor. Hâkim yürütülüştür bu. Örneğin beyin az düşünmek istiyor; bunun için de açlık güdüsünü kesip atıyor. Ya da beyin bir şey düşünüyor, onu yapmak istiyor; ayaklara, ellere talimat veriyor, git yap diyor. Devletçi toplumda egemenlerle yönetilenler arasındaki ilişki biraz da buna benziyor. Üst sınıf oturmuş, kendi çıkarı için ne gerekiyorsa, insanlara onun doğru olduğunu dayatıp durmaktadır. Bu anlamda da toplumsal sapma derken çok basit bir olgudan bahsetmiyoruz. Önderliğin tüm çözümlemeleri ve özellikle Savunmaları bu konu üzerinedir. Bütün toplum üyelerinin yaşananları görmesi ve görüp karşı koymasının ilk adımı vicdan sahibi olmaktan geçer. Tam da bu noktada kültürü devrimcileştirmeye ve devrimci ahlaka sahip olmaya ihtiyaç vardır. Bunun için günümüzde ahlaki olmak devrimcilik gerektiriyor. Çünkü herkesin her şeyi alıp sattığı, maddiyatçılığın ve bireyciliğin temel insan değeri haline getirildiği bir süreçte başka yol bulmak da güçtür.

Dünyamızda yedi milyar insan yaşıyor, hepsi neredeyse aynı mantalite üzerinden düşünüyor. Bir grup insan çıkacak, bunların dışında düşünecek! Tespit edildiği kadarıyla insan işleri içinde en zor olanı budur. En zor iş, toplumda hâkim hale getirilmiş düşünce kalıplarını, yaşam kalıplarını aşmaktır; insanları yeni zihniyete, yeni bir vicdana, yeni bir toplumsal sisteme alıştırmaktır. Dünyanın en zor işi kesinlikle budur. Çünkü bu işte insanla uğraşma vardır, insanı adeta yeni baştan yaratma vardır. İnsan eğitmek ve bozulmuş bütün komünal kültür değerlerine düzeltici müdahalede bulunmak devrimciliktir. Devrimci kültür ve ahlak dediğimiz olgu işte bu noktada devreye girer. İnsan bireyi üzerinde kurulacak en büyük baskı toplumsal baskıdır. İnsanlar en kolay toplumsal baskı altında ezilir, yenilirler. İnsanlar bireysel olarak birbirine bir şey dayattıkları zaman buna karşı koyabilirler. Ama toplum içinde sorgulama sürecini başarıyla geçirmiş, gelenek haline gelmiş ve kökleşmiş değerleri yeniden sorgulama ihtiyacı ortaya çıktığında bile sorgulamaya başlamak ‘deliliktir.’ Önderlik hep ilk çıkış döneminden örnekler veriyor ya, “Bize Yandım Allah Çetesi, Deliler Topluluğu diyorlardı” diyor. Bu durum Kürt toplumsal gerçeği açısından anlaşılmaya değer bir konudur. Bir de Kürdistan’da bir diriliş devrimi oldu. Bu konu daha rahat değerlendirilebilir. PKK’nın çıkışı öncesinde Kürtler neredeyse bitmişti. Konuştuğu adam, Önderliğe, “Biz uzun kulaklıyız, biz kuru kütüğe dönüşmüşüz” diyordu. İnsan hiç kendisine ‘uzun kulaklı’ der mi? Bu sözler özünde doğal bilgelik sözleridir. Bir köylü kuru tahtaya dönüştüğünü hissediyorsa, bu öyle sıradan bir toplumsal durum olarak değerlendirilemez. Toplum içerisindeki en saf, en temiz, devlet toplumundan en uzak, onun kültürü içerisinde en az şekillenmiş bir kişi bile bunu söylemişse, şehir kültürüne bulaşmış toplumsal kesimin hali acaba nasıldır? İşte devrimcilik bu realiteye meydan okumaktır. Devrimci kültür ve ahlak bu realiteden yeni bir kültür, yeni bir ahlak yaratmaktır.

Bunun için PKK devrimciliği, kuru tahtayı yeşertmeyi başarma devrimciliğidir. Bu pratikte kanıtlandı. “Ben kuru tahtayım” diyen insandan gerilla ordusu kuruldu, siyasetçi ordusu kuruldu. Bu halk fedaileşti. Ama dikkat edelim; başlangıçta bu çıkışa ‘deliliktir’ denilmişti. Onun için dedik ki, toplumsal ahlak ve vicdan bugünün akıl yapısıyla anlaşılmaz. Delilik toplumsal diyalektiğin temel esaslarına göre sınıfçı ve cinsiyetçi sistemin hâkim zihniyet ve yaşam kalıplarına köklü bir devrimci kültürü ve ahlakı dayatmaktır. Bunu devrimciliğin ne demek olduğunun anlaşılması için belirttik. Yoksa kim akıllı kim deli, bellidir. Günümüzün kangren olmuş toplumsal sorunlarının çözümü için biraz da delidolu olmak gerekir. Önder APO’nun vurguladığı gibi, ipini kopartacaksın. Sistemle aramızdaki tüm ipleri koparmadan devrimin işleri yürümez. Kendini değiştirmek ve yanı başındaki insanları değiştirip dönüştürmek insanlık açısından en önemli bir iştir. Bir düşünceye, Önderliğe inanıyor ve bundan aldığımız güçle pratikleşiyorsak, o zaman en önemli görevimiz başkalarını da buna inandırmayı başarmaktır. Başarının yolu da ahlaki olmaktan geçer. Kültür olgusunda kültür yapma diye bir şey vardır. Kültürel değerler nasıl yapılır? Bu yapma işinde devrimcilik nasıl olur? Bu noktada da tekrar toplumsal gerçekliğe dönüyoruz. Yani toplum nasıl değiştirilir Toplumsal değişim nasıl gerçekleşir? Bu noktada da toplumun kendine has, sürekli değişken ve çok zengin yasaları vardır. Topluma öyle gelişigüzel şeyler dayatılamaz. Belki bazı şeyleri topluma dayatabilir ve kabul ettirebilirsiniz, dayattığınız bu şeyleri bir süre yaşatabilirsiniz de.

Ama toplumsal bünye bunları uzun süre kaldırmaz. Bunlar çarpık kültürleşme ile sonuçlanır. Sonra toplumsal bünye adeta bunları kusar ve dışarıya atar, ya da bu dayatmaları kendisine uyarlamaya ve yeni bir biçim vermeye çalışır. Bu aşamada daha çok insanların toplum içerisindeki duruşları, ideolojileri ve felsefeleri temelinde bir kültür yapma ya da kültür yaratma söz konusu olur. Toplum kendi içerisinde biraz tutucu bir varlık olduğu için, değişip dönüşmesi gerektiği halde değişim karşısında bir zorlanmayı, bir sıkıntıyı yaşayabilir. Bu noktada da toplumun kendi iç dinamikleri o zorlama karşısında yeni çıkışlar arama ihtiyacı duyar. Toplum içerisinde toplumun üyeleri giderek bu sorunları aşma çabası içerisine girerler. Bu da insani bir özelliktir ve adım adım toplumun kendi iç işleyiş yasalarına denk düşebilecek yöntemler temelinde topluma mal edilmeye çalışılır. Doğruluğu ve yanlışlılığı tartışılabilir, zamanı ve mekânı tartışılabilir. Böyle süreçlerde herkes bir şeyler söyleyebilir. Ortaya çıkan yeni şeylerin doğruluğu ve yanlışlığı ancak toplum içindeki etkisiyle ölçülebilir. Bu tür sonuçlar kimlik temelinde somut tartışılır. Bu değişim ve dönüşüm dayatmaları giderek toplum içinde bir kabullenmeye yol açtıklarında genelleşir ve toplumsallaşırlar. Böylelikle insan bizzat kendi içerisinde istemlerine ve ihtiyaçlarına göre böyle bir mekanizma ile kendisini değiştirip dönüştürebilir. Önder APO son savunmalarında düşüncenin de maddi bir olgu olduğunu belirtti. İşte düşünce gücü maddi bir gerçeklik olarak en fazla değişim ve dönüşümü yaratabileceği bu tür aşamalarda ortaya çıkıyor. Dolayısıyla düşünen bir varlık olarak insan, düşüncesiyle vardığı sonuçlar temelinde bizzat kendi eliyle bütün toplumun farkında olmadığı şeyleri de yaratabilir, bunları toplumuna da mal edebilir. Bu nokta devrimci kültür ve ahlak olarak tanımlayabileceğimiz ya da değerlendirebileceğimiz bir husustur.

CİHAN EREN 6.BÖLÜM

 

YORUM GÖNDER

ZİYARETÇİ YORUMLARI

BENZER KONULAR

EN GÜZEL YOLDAŞLARI ANARKEN

TARİHİ 15 AĞUSTOS ATILIMI ve YARATTIĞI SONUÇLAR

ZAFERE GİDERKEN TOPLUMSAL BİRLİK ANI

MEŞRU SAVUNMA NEDİR?

15 AĞUSTOS ATILIMI KÜRDÜN ÖZGÜR TARİH YAZIMIDIR

ÖNDERLİK GERÇEKLİĞİ

15 AĞUSTOS DESTANI VE KAHRAMAN EGÎT GERÇEKLİĞİ!

ZİLAN BİR FEDAİ GELENEĞİDİR

KDP, TC’NİN SAHADAKİ FAAL KONTRA JİTEMİDİR

ÖNDERLİKSEL PARADİGMANIN ZAFERİ

KÜRT İSYANLARI VE İÇ İHANET

ULUSLARARASI CEZA MAHKEMELERİNDE SAVAŞ SUÇLARI

PKK İRADELEŞEN VİCDANIN HAKİKAT KILAVUZUDUR

BARIŞ GÖRÜŞMELERİ VE TASFİYE SÜRECİ

TALİBAN - AFGANİSTAN

ULUSLARARASI CEZA MAHKEMESİ ROMA STATÜSÜ

ORTADOĞU'DA ÇÖZÜM ARARKEN

VARLIĞIMIZIN TEMİNATI TOPLUMSAL ÖZ SAVUNMA BİLİNCİDİR

ÖNDERLİK PARADİGMASI - ORTADOĞU

BİLGE ÖCALAN BİZLERİ TOPLUMSAL ÖZ SAVUNMAYA ÇAĞIRIYOR

HAKİKAT ARAYIŞI OLAN GENÇLİĞE!

YAŞANAN ŞAHADETLERİ DOĞRU ANLAMLANDIRABİLMEK

HER HAKİKAT ARAYIŞI, HAKSIZLIĞA KARŞI MÜCADELE İLE BAŞLAR

DÜNDEN BUGÜNE AÇLIK GREVLERİ

ZİMANEK

YİĞİTLİK YÜREK İŞİDİR! 

ÖZE YABANCILAŞMA VE İNSANİ DUYARLILIKLAR ÜZERİNE

KÜRT HALKINA KARŞI ULTRA FAŞİZMİN DARBE DİNAMİĞİ DEVREDEDİR

GERASİMOV DOKTRİNİ NEDİR?

OTONOM MÜCADELE-SAVAŞ DÖNEMİ

TÜRKİYE'NİN DİRİ FAŞİZM BELLEĞİ KÜRT HALKINA BİLENİYOR

PKK ÖZGÜRLEŞTİREN BİR ÖZ DİRENİŞ HAKİKATİDİR

DÜŞMAN BİLİNCİ ve DÜŞMANA ÖFKE

ULRİKE MEİNHOF: SİLAHLANMAYAN ÖLÜR, ÖLMEYENLERSE CANLI CANLI CEZAEVLERİNE GÖMÜLÜR

KLASİK SİYASAL AKIMLAR VE DEMOKRATİK TOPLUMCULUK

MAKRO TARİH OLARAK ANNALES F. BRAUDEL VE ABDULLAH ÖCALAN (1. BÖLÜM)

F. BRAUDEL  A. ÖCALAN MEKAN-ZAMAN-SÜRE KAVRAMLARI (2. BÖLÜM)

TEMSİLİ DEMOKRASİ

AFGANİSTAN: KAZANAN KİM KAYBEDEN KİM?

DERSİM'İN TESLİMİYETİ SEÇEN ÇOCUKLARI

DEĞERLER AŞINMASINI ÖZGÜR BİR RUHSAL DİRENİŞ DURDURUR

İMRALI DEMOKRATİK DİRENİŞ ÇİZGİSİ NEYİ İFADE EDİYOR

ŞEHİT CİHAN'I HATIRLAMAK

ISIS started? Turkey attacks Yezidis in Iraq

ÖZEL SAVAŞ TROLLERİNE KARŞI APOCU İDEOLOJİK REFLEKS

ATEŞKES VE ÖCALAN'I SAVUNMAK

TARİHİ TOPLUMSALLIĞIN İSYANI OLARAK HALKLAR ÖNDERİ ÖCALAN

''ADIM ABDULLAH''

AVRASYACI KLİĞİN PKK DÜŞMANLIĞINI DOĞRU KAVRAMAK

ULUS-DEVLETCİLİK VE TOPLUMCULUK

KANLI TOPRAKLARDA BARIŞI YEŞERTEN BİLGE

MİLLİYETÇİLİKTEN DEMOKRATİK ULUSÇULUĞA

DEMOKRATİK SİYASET: TARİHSEL KÖKEN -2-

DEMOKRATİK SİYASET: TARİHSEL KÖKEN -1-

PKK'NİN TASFİYESİ KONSEPTİ - ORTADOĞU

KİTLESELLEŞEN BİR ANTİFAŞİST SOKAK MÜCADELESİ SÜRECİ KARŞILAR

YEREL DEMOKRATİK YÖNETİMLER

DEVLETSİZ YAŞAMAK MÜMKÜN MÜ?

İKTİDAR VE GÜÇ

BİREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ VE SÖMÜRGE KİŞİLİK GERÇEKLĞİ (1.BÖLÜM)

BİREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ VE SÖMÜRGE KİŞİLİK GERÇEKLİĞİ (2.BÖLÜM)

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (GİRİŞ)

ÖZGÜR YURTTAŞ HAREKETİNİN TEMEL ÖZELLİKLERİ

KÜRTLER VE İHANET

AFGANİSTAN ÜZERİNE

BiREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ  VE SÖMÜRGE KİŞİ  GERÇEKLİĞİ (3.BÖLÜM)

“TC JİTEMİ KDP’NİN KÜRDİSTAN DEVRİMİNİ GASP ETME PLANI”

GERÇEK AŞK NEDİR 

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (1.BÖLÜM)

MANKURTLAŞAN TÜRK SİYASETİNİN ÇÖKÜŞÜ

KOMÜNALİTE ÜZERİNE

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -1-

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI 2.BÖLÜM

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -2-

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (3.BÖLÜM)

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (4.BÖLÜM)

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -3-

BAYRAK VE ÇOCUK

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (SONUÇ )

HERKESİN BİLDİĞİ 'SIR' DEĞİLDİR! 

MODERNİTENİN  BİTMEYEN PROJESİ: TALİBAN

PKK’NİN GÖRKEMLİ DEVRİM ÇAĞINDA DİRENİŞLE NEWROZLAŞMAK

DEHAKLAŞAN İLKEL MİLLİYEÇİLİK EN TEHLİKELİ İDEOLOJİDİR

ERBİL SEMALARINDA KAMİKAZE DRONE OYUNLARI

TOPLUMSAL YOZLAŞMANIN PANZEHİRİ GENÇLİK ÖNCÜLÜKLÜ DİRENİŞ ve ÖZ SAVUNMADIR! 

ÇALIŞMALARIMIZDA YANLIŞ SİYASALLAŞMALAR

MEŞRULUĞUN KAYNAĞI: AHLAKİ VE POLİTİK TOPLUM

KAPİTALİZM DÜNYANIN SONUDUR

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (1)

AHLAKİ VE POLİTİK GÖREVLER

İMRALIDA GUANTANAMO ÖZEL NATO HUKUK REJİMİ UYGULANIYOR

SANATÇI HİSSİ SAVAŞÇI HİSSİ

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (2)

IRAK SEÇİMLERİ ÜZERİNDE TÜRKİYE GÖLGESİ VE GÜNEY PARADOKSU

MUHTEŞEM YALNIZLIK VE BİZ !

AHLAKİ VE POLİTİK TOPLUM BOYUTU (DEMOKRATİK TOPLUM)

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (3)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (1. BÖLÜM)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 2.BÖLÜM

HEVAL ŞÜKRÜ'YÜ  UĞURLARKEN

''SOSYALİZMİN KÜRESEL YÜKSELİŞİNDE PKK'NİN ÖNCÜLÜK ROLÜ''

SÖMÜRGE ÜRETİM TARZINDAKİ SINIF ÇELİŞKİSİNİN ANALİZİ 1.BÖLÜM

ANLAM YÜKLÜ ZAMANLARDA 'ÖZGÜR İNSAN'LA DİYALOGLAR

TARİHTEN GÜNÜMÜZE KADININ ÖZ SAVUNMASI 13.BÖLÜM

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 3.BÖLÜM

SÖMÜRGE ÜRETİM TARZINDAKİ SINIF ÇELİŞKİSİNİN ANALİZİ 2.BÖLÜM

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 4.BÖLÜM

GÜNEŞ ÜLKESİNDE DİRİLİŞİ ÖNDER APO VE ŞEHİTLER GERÇEKLEŞTİRDİ

PSİKOLOJİK SAVAŞ ÜZERİNE

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 5.BÖLÜM

“Dijital medya tasfiyeciliğinin zehirleme virüsü”

ÖNDERLİKTE YAŞAM, BİRDEVRİMCİ MÜCADELEDİR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (6.BÖLÜM)

PARASTİNA REWA U PARASTİNA CEWHERİ

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (7. BÖLÜM)

KCK'DEN ULUSLARARASI TOPLUMA 'KİMYASAL SİLAH' MEKTUBU

HDP YÜZDE 15 AMA FAŞİZM VAR KİMYASAL SİLAHLAR VAR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 8.BÖLÜM

İSYAN FAŞİZME KARŞI BİR SİVİL ANGAJMAN HAKKIDIR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (9.BÖLÜM)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (10.BÖLÜM)

AN SERKEFTİN AN SERKEFTİN PKK

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 11.BÖLÜM (SON)

KATİLLERDEN HESAP SORMA ZAMANI

İLK SÖZ

3.DÜNYA SAVAŞINDAN ÇIKIŞI SAĞLATACAK TEK GÜÇ DEMOKRATİK HALK DEVRİMİDİR

FAŞİZM TOPLUMU ŞİDDETLE YÖNETMEK İSTER

DÖNEMİN GÖREVİ DEVRİMCİ HALK SAVAŞIDIR

DEVRİMCİ HALK SAVAŞI VE DEMOKRATİK SİYASET

DİRİLİŞTEN KURTULUŞA ÖZGÜRLÜK AŞKI EN TEMEL GÖREVİMİZ

“SEÇİMLERE ENDEKSLENMİŞ ÇÖZÜM BEKLENTİLERİ ÜZERİNE”

ZİHNİYET DEVRİMİ HAKİKAT DİYALOGLARINDA SAKLI

İHANETİN BEDELİ, YOK OLUŞA DOĞRU!

ÖZEL SAVAŞ; BİLİNÇLENEREK, ÖRGÜTLENEREK, DAYANIŞMA İÇERİSİNE GİREREK YENİLGİYE UĞRATILABİLİR

TÜRK DEVLETİNİN PSİKOLOJİK SAVAŞ YÖNTEMLERİ

ÜÇÜNCÜ ÖNDERLİKSEL DOĞUŞ

KÜRTLER DEMOKRATİŞLEŞMENİN ÖNCÜSÜDÜR

DEVRİMCİ EN USTA SANATKÂRDIR

9 EKİM KOMPLOSU 24’ÜNCÜ YILINA GİRERKEN

ÖZGÜRLÜKTEN KORKMAK ESARET GETİRİR

DEVRİMCİ AHLAKİ HÜMANİZMANIN SİYASİ TEMSİLİ

YURTSEVER HALKIMIZA VE DEMOKRATİK KAMUOYUNA!

YURTSEVER KÜRDİSTAN HALKINA VE TÜM KAMUOYUNA

DİJİTAL MEDYADA GÜNDEM ÖNDER ÖCALAN REFERANDUMU

ACIMIZ, BİLİNCE DÖNÜŞEN EYLEMDİR

ÜÇÜNCÜ YOLU ÖRGÜTLÜ VE EYLEMLİ KILMAK

ÖNDERLİĞİMİZİN ÖZGÜRLÜĞÜ YEGANE AMAÇ VE HEDEFİMİZDİR

“DEĞERSİZLİK” AYMAZLIĞI

EMEK VE YAŞAM BAĞLARI

ÖNDERLİK ÇİZGİSİNİN BAŞARISI VE HDP

ÖNDERLİK GERÇEĞİ BÜYÜK BİR EMEK YOĞUNLAŞMASIDIR (1.BÖLÜM)

XELİFAN ŞEHİTLERİ ONURUMUZDUR

MİLİTAN DİLSİZ KONUŞANDIR

ÖNDER APO, BİR HALKIN VAROLMA TARİHİ

ÖNDERLİK GERÇEĞİ BÜYÜK BİR EMEK YOĞUNLAŞMASIDIR (2.BÖLÜM-SON)

ŞİMDİ PKK ZAMANI!

PLATFORM MEVZİDİR,TERK ETMEK SUÇTUR!

ORTADOĞU'DA SUNNİ SEÇİM BLOKLARI İNŞASI

AHLAK FELSEFESİ Mİ VİCDAN FELSEFESİ Mİ?

FAŞİST SALDIRILAR KARŞISINDA NE YAPMALIYIZ?

DEVRİMCİ HALK SAVAŞINI BÜYÜTEREK ‘ÖZGÜRLÜK ZAMANI’ HAMLESİNİ ZAFERLE TAÇLANDIRACAĞIZ

“HAKİKAT AŞKTIR AŞK ÖZGÜR YAŞAMDIR”  “Önder APO”

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO

SİSTEM KARŞITI HAREKETLER

BİLİM İLE İKTİDARIN BİRLEŞTİĞİ SAHA: DEMOGRAFYA (1.BÖLÜM)

KADIN’I ARAMAK VE HAKİKATİN UMUDUNA ERİŞMEK

AİLE SORUNU VE AİLENİN DEMOKRATİKLEŞMESİNİN ÖNEMİ

ANLAMIN HAKİKAT BİLGELİĞİ

BİLİM İLE İKTİDARIN BİRLEŞTİĞİ SAHA  DEMOGRAFYA (2.BÖLÜM)

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO (2.BÖLÜM)

KENDİ TOPLUMSALLIĞINI BİZZAT YARATMAYA GİRİŞEN ÖNDER APO

ÖZGÜRLÜK ZAMANI HAMLEMİZİ,ÇÖKERTME PLANI'NI ÇÖKERTMİŞTİR

TÜRK DEVLETİNE KİMYASAL SİLAH KULLANMA AYRICALIĞI

PKK VE ÖNDERLİĞİNE KURULAN NATO GLADİOSU KOMPLOSUNUN ŞİFRESİ: OLOF PALME SUİKASTI

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO (3.BÖLÜM)

ARTIK SAVAŞIN KARAKTERİ DEĞİŞTİ!

KÜRDÜN TARİHİ ACILARININ DERMANIDIR PKK

HALEPÇE'DEN WERXELÊ'YE KÜRTLERİN KİMYASALLA MÜCADELESİ

RADİKAL DEMOKRASİYİ KÜRTLERDEN ÖĞRENECEĞİZ

SOYKIRIMA KARŞI YENİLMEYEN STRATEJİ

ULUSLARARASI KOMPLO VE DEM DEMA AZADİYÊ HAMLESİ

40 YILLIK MÜCADELE TARİHİNİN ZİRVESİ: ROJAVA KADIN DEVRİMİ

PKK SÖMÜRGECİLERİN BÖLDÜĞÜ KÜRDİSTAN SINIRLARINI BİRLEŞTİRİYOR

KAYALARDA KÖK SALMAKTIR GERİLLACILIK (1.BÖLÜM)

KİMYASAL SİLAHLARIN YASAKLANMASI ÖRGÜTÜ NEDEN SESSİZ?

ÖNDERLİK GERÇEĞİ VE PKK DENEYİMİ

KAYALARDA KÖK SALMAKTIR GERİLLACILIK (2.BÖLÜM)

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (9.BÖLÜM)

KİMYASAL SALDIRILAR İÇİN YERİNDE İNCELEME YAPILSIN

ŞEHİT MEHMET TUNÇ

ZEHİRLİ GAZLAR VE KİMYASAL SİLAHLARIN KULLANIMI VE YASAKLANMASINA DAİR DERLEME 

109 AYDINDAN BM’YE KİMYASAL SİLAH KULLANIMI İÇİN SORUŞTURMA ÇAĞRISI

1923’TEN BERİ SÜREN HAKSIZLIĞA SON VERİN!

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (10.BÖLÜM)

PKK'NİN KURULUŞUNUN ANISINA (1.BÖLÜM)

KOMÜNAL KADIN EKONOMİ DERLEMELERİ – 1

İSYANSIZ YAŞAM KÖLE İNSANI YARATIR

PKK'NİN KURULUŞUNUN ANISINA( 2.BÖLÜM)

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (11.BÖLÜM)

KOMÜNAL KADIN EKONOMİ DERLEMELERİ – 2

“SOSYAL BİLİMLERDE DEVRİM” YOLUNDA TARİHSEL-TOPLUM AKADEMİLERİ

TÜRK DEVLETİNİİN KİMYASAL SİLAH SALDIRILARINA KARŞI HAREKETE GEÇİLMELİ

YAŞADIĞIMIZ ÇAĞDA ÖZGÜRLÜK PROBLEMİNE BAKIŞ

‘ULUSLARARASI SESSİZLİK TÜRK DEVLETİNİN KİMYASAL SİLAH KULLANIMINAZEMİN SAĞLIYOR’

BİZİM ÖYKÜMÜZ BİR HALKIN DİRİLİŞ ÖYKÜSÜDÜR

TANRIÇA STAR'DAN YJA STAR'A KADIN TOPLUMUNU SAVUNUYOR -1-

PKK'NİN KURULUŞUNUN ANISINA (3.BÖLÜM)

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (12.BÖLÜM)

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (13.BÖLÜM)

KİMYASAL SİLAH SALDIRILARININ ARKASINDA HEGOMONİK GÜÇLER VAR

PKK'NIN KURULUŞUNUN ANISINA (4.BÖLÜM)

TANRIÇA STAR'DAN YJA STAR'A KADIN TOPLUMUNU SAVUNUYOR -2-

TÜRK İKTİDARININ ÇIKMAZI, CHP'NİN“AÇILIMI” VE HDP

BUGÜNKÜ GERİLLA RUHU BÊRÎTAN'IN RUHUDUR