DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (2)
DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (2)
0 Yorum
16-09-2021

Kapitalist modernitenin tüm bu kıskacına karşın çıkış yolu ne olabilir üzerine düşünürken demokratik modernitenin ve ideolojik yerelleşmenin bu konuda bize kapı aralayabileceğini fark ettim. Bu kavramların analizine geçmeden önce Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti’nin ekonomi politiğine kısaca değinmek gerekir. Osmanlı’da Avrupa tarzı klasik tipte bir feodal yapı yoktur. Doğu toplumlarında, Avrupa toplumlarındaki gibi kralın yetkilerini paylaşan toprağa sahip toprak beyleri ortaya çıkmamış ancak bu sınıfın yerini kısmen de olsa merkezi otorite/yönetici sınıf almaya başlamıştır. (Aile malı mülk anlayışı) En geniş şekliyle Asya Tipi Üretim Tarzı diye tanımlayabileceğimiz bu yapı, artı(k) ürünün vergi biçiminde merkezi olarak devlette toplanması esasına dayanır. Toprakta kişinin özel mülkiyetinin olmadığı, ancak tasarruf/kullanma hakkı olduğu bu düzende tüm topraklar ‘’Mülk Allah’ındır’’ esasına dayalı olarak devletindir. Toprak mülk olarak devredilemez ve ele geçirilemez ancak kullanma hakkına sahip olunabilirdi. Miri topraklar denilen bu topraklar, çift-hane sistemi ile işleniyordu. Bu sistem, köylünün proleterleşmesinin önüne set çekerek köylerden kentlere göçü engelliyor, tarımın devlet dışındaki klikler elinde tekelleşmesine izin vermiyor, aynı zamanda da büyük çiftliklerin kurulmasına uygun bir ortam yaratmıyordu. 

Osmanlı’nın son döneminde dahi tarımda küçük üreticilik yaygındı. Fetihlerin durması, nüfus artışı ve ticaret yollarının değişmesiyle beraber 16. yüzyılın ortalarından itibaren başlayan ciddi sosyal ve ekonomik buhranlar toprak sisteminde bozulmalara yol açmıştır. Tımar sistemindeki bozulmalarla beraber sipahilerin toprağa el koyması ve köylüye ağır vergi yükünün getirmesiyle beraber oluşan bu yarı feodal sömürgeleşmiş düzen, vergileri ödeyemeyen köylülerin işlediği toprağı terk edip, şehirlere iş için göç etmesine, sanayinin gelişmediği şehirlere yapılan göçler de dilenci sayısının artmasına ve isyanlara yol açmıştır. Tüm bu temel etmenler, Osmanlı’nın Sanayi Devrimi’ne yabancı kalmasına, büyük pazarlar için yapılan geniş ölçekli tarımsal faaliyetlerin oluşamamasına bu da iş bölümü ve uzmanlaşmanın gelişememesine sebep vermiştir. Bu durum sermaye birikimi ile ilerici ve demokrat atağı devindirecek burjuva sınıfının oluşumunu engellemiş, feodalizmden kapitalizme geçişte değişim öz gücünü sağlayamamıştır. Osmanlı 18. yüzyıldan itibaren sömürgeleşmeye girip feodal komprador bir hale gelerek, batılı müttefikler tarafından hem kapitülasyonlarla hem de Osmanlı Bankası aracılığıyla içeriden ve dışarıdan kuşatılarak teslim alınmıştır. Osmanlı, kapitalizmi doğuramadığı için adeta ölen bir anadır.

Tam bu kriz anında tarihsel momentte ilkel komünal geleneklerden gelen aksiyonla Tarihçil üretici güçlerden “gelenek-görenek vurucu gücü” olarak ordu gençliği adeta bir sınıf gibi hareket ederek devindirici güce bürünmüştür. Doğu toplumlarında, Avrupa’daki gibi aydınlanmaya öncü olacak burjuva sınıfı oluşmamıştır. Bizim gibi sosyal sınıf boşluklarının olduğu doğu toplumlarında, ordu içindeki devrimci subaylar ve küçük burjuva aydını (Cumhuriyet sonrası proleter aydın) aracılığıyla aydınlanmacı damar determine edilmeye çalışılmıştır. Celali Ayaklanmaları’ nda ordu gençliği ile suhtenin bir araya gelmesi, ilmiye ile seyfiyenin birlikteliği, Abdülhamid’e karşı özgürlük hareketleri, Resneli Niyazi’ler, 27 Mayıs Politik Devrimi, 9 Mart MDD’ci Devrim Anayasası, Hava Kuvvetleri Proleter Devrimci Örgütü bu öncülüklerin bazı örnekleridir. Buradaki belirlememiz bir orduculuk ya da “tepeden inmecilik” değil, Türkiye özgünlüğünde tarihsel ve diyalektik materyalizm açısından ordunun rolünü anlamaya çalışmaktır. Ayrıca tarihte “tepeden inme” olmayan devrim mi vardır? Bir hareketi ilerici yapan onun biçiminden daha çok, sınıfsal özü ve içeriğidir. Bu hareket, üretici güçlerin önünü açmış mı, açmamış mı ona bakmak gerekir. Kıstasımızın ölçüsü sınıfsaldır. Dr. Hikmet Kıvılcımlı bu konuyu teorik çerçevede şöyle değerlendirmiştir:

“Türkiye’de Genç Osman’dan beri, oportünistlerin “Tepeden inme” diye kötülemeye yeltendikleri bir “Yukarıdan” etkili ilericilik ve devrimcilik eylemcileri vardır. Onun benzerlerini Batı’da, hatta Deli Petro tipiyle Rusya’da da görürüz. Daha çok doğuş halindeki burjuvazinin özlemleri yönünde bir gelişim sayılabilir. Özellikle tarihcil devrim gelenek-görenekleriyle kurulmuş toplumlarda bu eğilim daha başlı başına bir anlam taşır. Türkiye’nin en az Tanzimat’tan beri geçmiş devrimci olaylarına bakalım. Antika “İlmiyye-Seyfiyye” ikilisinden özellikle “Seyfiyye”ye karşılık düşen, tek sözcükle ordu: hep düzenlice ileri Devrimci Aksiyon Vurucu Gücü olmuştur ve olmaktadır. Bu bir “tesadüf” veya “şans” değildir. “Sahib’ül Arz: Toprağın Koruyucusu” demektir. Daha geniş anlamıyla, “Sahib’ül Arz”: Toprak ekonomi ve politikasının dirliğini ve düzenini sağlayan kimse demektir. Ve ilk Ülkücü İlb “Sahib’ül Arz”lar, gerçekten feragatli, fedakâr Toprak nizamcıları olmuşlardır. Onun için, onlara en genel anlamıyla “Dirlikçi” adı verilmiştir. Dirlikçi ne idi? Toprak üzerinde ne Mülkiyet (mal edinme), ne Tasarruf (işleyip yararlanma) hakkı bulunmayan, ömrü, barışta, toprak düzenini adaletlice korumak için; savaşta, yad düşmanların o düzeni örselemesini silahla önlemek için, savaş eğitimi ve savaşla geçen fedai idi. Bilimcil Sosyalizmde, Gelenek-Görenek adıyla özetlenecek Tarihcil Üretici Güçler ile Kollektif Aksiyon (Elbirliğiyle Eylem) İnsancıl Üretici Güçler vardır. Türkiye Devrimler Tarihinde Ordu, o 500 yıllık Dirlikçi Ülkü İlb’inin (Tarihcil Gelenek-Görenek + İnsancıl Kollektif Aksiyon) güçlerine en orijinal odak olmuştur ve olmaktadır. Vurucu Güç, gerici iktidarı, sırası gelince, bir gecede vurup düşürebiliyor. Ondan sonrası, öne geçen özgüçün niteliğine kalıyor. Bu nitelik karşıdevrimci ise, vurucu gücün devrimciliği amortize edilerek güme gider, nitelik devrimci ise sosyal devrim yörüngesine oturabilir.’’

Bundan dolayı ordu gençliğinin, tam bağımsız Türkiye doktrini temelinde proleter devrimin önünün açılmasında politikleştirilmesi yönünde de çaba harcar ki benzeri çabayı Doğan Avcıoğlu’nun da Yön Dergisi aracılığıyla yaptığını belirtmek gerekir. Aynı şekilde dönemin Dev Genç kadroları içerisinde de ordu gençliğinden devrimci subayların bulunması da kayda değer bir anekdottur. Burada Kızıldere’de katledilen, Sosyalist idealler temelinde kurulan Hava Kuvvetleri Proleter Devrimci Örgütü’nün yaratıcıları arasında yer alan Hava Üsteğmen Saffet Alp’i de hatırlamak gerekir. Saltanatın yıkılıp cumhuriyetin kurulması üst yapısal bir devrim olmasına rağmen üretim ilişkilerinde köklü bir değişim yapamayarak Türkiye’yi emperyalizmin mali-ekonomik sömürgesinden çıkaramamıştır. Özellikle 1939’dan itibaren emperyalist/kapitalist dünya ile entegrasyonu amaçlanan Türkiye, ABD’yle yapılan ikili anlaşmalar ve NATO’ya girişinden itibaren NATO ve CENTO’ya bağlı daha derinleşmiş bir sömürge ülke haline gelmiştir. Bununla beraber komprador burjuvazi ve yarı-feodal ağaların partisi Demokrat Parti ve Adnan Menderes’in giriştiği karşı devrimci hamleler sömürgeleşmeye büyük katkı sağlamıştır. Doğan Avcıoğlu gibi isimler ve Milli Demokrat Devrim tezini savunanlar tam bağımsızlık için altyapısal bir devrim teorisini geliştirmiş olsalar da bu girişim 12 Mart’ta karşı devrime uğramıştır. 12 Mart aynı zamanda ilerici reformist restorasyoncu burjuvazi devrimi olan 27 Mayıs politik devriminin ve 1961 Anayasası’nın da bir nevi öcünü almıştır. Küçük burjuva aydını ve subayların işbirliğiyle gelişen 27 Mayıs, cumhuriyeti kuruluş ilkeleri zemininde yeniden onarma girişimidir. Bu bağlamıyla 27 Mayıs, ordunun doğu toplumlarında sosyal boşlukları dolduran tarihsel ilerici misyonunun iz düşümüdür. Bu onarma girişimi, 9 Mart’ta proleter aydın ve subay işbirliğiyle hazırlanan MDD’ci Devrim Anayasası ile nihayete ulaştırmak istense de 12 Mart faşist darbesiyle karşı devrime uğratılmıştır.

Burada 9 Mart Devrim Anayasası’nın bazı maddelerini es geçmemek gerekir, 9 Mart Devrim Anayasası’na göre:

‘’M.2- Türkiye Cumhuriyeti, Devrim ilkelerine dayanan halkçı, devletçi, lâik, milli ve sosyal devrimci bir devlettir.”

“M.47- Sömürünün her çeşidi yasaktır.(…) Sermaye, ulusal ekonominin hizmetinde olup; kullanılması, kamu yararı ve halkın ekonomik haklarına aykırı olamaz.”

“M.50- Devlet toprak ve tarım devrimini bir bütün halinde ele alır ve gerçekleştirir. Topraksız çiftçiye toprak tahsis etmek amacıyla gereken tedbirleri alır.”

“M.51- Temel sanayi, ulaştırma, enerji ve doğal kaynaklar ve ormanlar Devletin mülkiyetindedir. Bunlar, ancak Devlet eliyle işletilebilir.(…) Diğer ekonomik kuruluşların da sahipleriyle, fikir ve beden işçilerinin yönetiminde toplumsal yapıyı güçlendirecek ve adil bir gelir dağılımı gerçekleştirecek biçimde çalışması esastır.(…) Dış ticaret, bankacılık ve sigortacılık Devletleştirilir. Devlet, iç ticaret alanında da, toplum yararının gerektirdiği tedbirleri alır.”

‘’M.54 Eğitim ve öğretim her kademede parasızdır.’’

Hikmet Kıvılcımlı’nın Türkiye özgünlüğünde orduya dair yaptığı bu teorik tespitlerin kendi dönemi içerisinde kısmen geçerli olduğunu kavramakla birlikte, ordunun bu devindirici özelliğinin günümüzde ciddi tahribata ve kırılmaya uğradığını belirtmek gerekir. Bu bağlamıyla esas hedefin işçi sınıfı önderliğinde proleter devrim olduğundan hareketle, bu devrime giden yolda, nicel birikimlerin nitel değişimleri doğuracağı gibi evrimsel ilerlemelerinde devrimsel sıçramalara yol açacağı gerçeğini göz önünde bulundurmak gerekir. Doğu toplumlarının ekonomi politiğinin Avrupa toplumlarından farklı olmasının yanında aydınlanmacı birikimi de batıdaki gibi olmamıştır. Bu toprakların aydınlanma iklimi farklı dinamikler üzerinden inşa edilmiştir. Anadolu aydınlanması/modernleşmesi ile teorize edebileceğimiz bu damar, bu coğrafyadaki toprak düzeninin bozulmasıyla beraber isyan eden göçebe zümrelerin şifahi kültürü ile beslenmiştir. Doğu’da sosyal aydınlanmanın determinizmi ve halk örgütlenmeleri onlara yol gösteren filozof dervişler ve cemaat/komün aracılığıyla olmuştur:

“Osmanlılık, “Tarikat” adı ile (Burada Kıvılcımlı’nın tarikat diye tanımladığı yol, Ortodoks Sünni anlayışı reddeden kuruluşta Horasan Erenleri’nden gelen Batini yoldur.), çöken medeniyet yapısına barbar aşısı yapmış hem ekonomik, hem politik örgütler kurdu. İlk Osmanlı fütuhatındaki silahlı güçler de, yol erleri dervişlerle ruh ve beden birliği yaparak gelişti. O nedenle, ilk Osmanlı silahlı güçlerinde İlb’i (Gazi’yi) Derviş’ten ayırt etmek güçtür. Bunu bize en iyi belgeleyen şey, Osmanlı ileri atılışında Ordu-Ulus gücünü en örgütlüce ve en bilinçlice temsil eden hareketlerin aldıkları adlardır. Birkaçını analım: 1- “Bacıyân-ı Rûm”: açıkça, Bizans’ı temizlemeye gelmiş kılıçeri “İlb”lerin (Gazi’lerin) kadın örgütüdür. (Anadolu Kadınlar Birliği dünyanın en eski kadın örgütüdür.) 2- “Abdâlaan’ı Rûm”: bunlar da, Gaziyan’dan kıl kadar aşağı kalmayan kutsal savaşçı yürüklerin savaş-politika örgütüdür. 3- “Ahiyyan’ı Rûm”: Şehir üretmenleri’nin hür ve kamucu sosyalist loncalarıdırlar. Zaman zaman ordulaşarak devlet yıkan ve devlet yapan örgüttür. 4- “Gaazîyan’ı Rûm”: adı üstünde, tıpkı Anadolu’da derebeyi zulmüne ve saltanatına karşı savaşmış, Yeniçeriliğin ruhuna işlemiş Bektaşilik gibi, Tarım Üretmenliği’ni sınır savaşçılığı ile bağdaştırmış bir dervişliktir. Hepsi Batınî’dirler. Çökkün medeniyet derebeyliklerine karşı içlerine kapanmış gizli savunma örgütleridirler. İçine girdikleri daha ileri üretim yordamında “Ahî” (Kardeşçil), yahut “Kalenderî” (Hoşgörücül: Stoisyen) olarak sosyalistçe çalışıp yaşarlar. “İş Başa düştü” mü, çekice, bıçağa sarıldıkları gibi. Osmanlı’da Halk, ne ekonomi yapısınca, ne ideoloji bilincince, tarihçil bir yöneliş gösterebilecek yığın değildi. En bilinçli görünen örgütlü halk yığınları: “Gaziyân’ı Rûm”, “Abdalan’ı Rûm”, “Ahiyyân’ı Rûm”, “Bağciyân’ı Rûm” adlarını almış örgütlenmelerden öteye geçememişlerdi. Bu Ahi (Kardeş) ve “Kalenderi” (Hoşgörülü) denen “Batınî” yoldaşlıklar adlarından ve prensiplerinden de anlaşılan Stoisyenlerdir.

Bu Dervişler, dünya saltanatını hiçe saymakla dünyada en aşağılık saltanatlara dayanak olmaktan başka bir şey yapamazlardı. Halk, o “Tarikat”/örgütlerde politik örgüt ve bilinç edinmişti. O örgütlerin en olumlu bilinçleri ise, barışta çalışmak, savaşta gazaalara katılmaktı. Baştakiler namuslu ise, iyi çalışır, iyi savaşırlardı. Baktılar ki baştakiler sömürü ve baskı aracı olmuşturlar; yapacak pek az şeyleri vardı. Dünya malına metelik vermemek “bilinci” ile dünyaya küserlerdi. Kuruluşundan “içeriye dönük” olan “örgüt”leri, büsbütün “Dünyadan el etek çekip” meydanı soygunculara boş bırakırlardı. Politikada böylesine “örgütlü” ve böylesine “bilinçli” olan Halk yığınlarının, iktidardakilere karşı tepkileri başlıca iki türlü oldu: A) Hasan Sabbah yolundan yarı mistik, yarı “meczup”, kolayca esrarkeşliğe dökülen Anarşizm. B) Celâli Ayaklanmaları yolundan, gene mistik ve sonuna dek dar sınırlı, Simavnalı Şeyh Bedreddin isyanı kadar mutsuz ve süreksiz Ortaçağ Köylü Savaşları. Her iki tip örgütlü davranış da, sosyal bilinç’in yerine “insanüstü inanç”ı geçirmiştir. İnanç: genel insanlık tarihi içinde sosyal gelişime uygunsa, İslâmlığın ilk çağlarında olduğu gibi, verimli bir medeniyete kapı açabilirdi. İnanç: insanlık tarihinde bir sosyal çöküş gidişine kapılmışsa, Hıristiyanlığın ilk çağlarında olduğu gibi, rolü tükenmiş bir Medeniyetin cenaze töreninden başka hiçbir işe yaramazdı.”

Bu damarın kökenleri, Kerbela’nın ardından tefeci bezirgan ve mütegallibe sınıfının devlete egemen olmasıyla başlayan süreçle beraber doğmuştur. Bu doğuşun kökenleri de Şamanizme ve Zerdüştlüğe kadar uzanmaktadır. Ebu Müslim Horasani ’den Babek el Hürremi ’ye, Zenc Hareketi ’nden Karmatiler ’e, Hallac -ı Mansur ’dan Nizari İsmailileri ’ne, Haydariler, Kalenderiler, Yeseviler ve Vefailer ’den Babailer ’e, Kadıncık Ana’dan Bacıyan-ı Rum’a, Horasan Erenleri ’nden Ahi Evran ve Hacı Bektaş’a, Yunus Emre’den İmadeddin Nesimi ’ye, Şeyh Bedreddin ’den Şah İsmail Hatayi ’ye, Pir Sultan Abdal’dan Fuzuli’ye, Karacaoğlan’dan Kul Himmet’e, Şah Kulu’ndan Kalender Çelebi’ye, Bozoklu Şeyh Celal’den Dadaloğlu ve Zeybekler’ e, Köy Enstitüler’ i ve Halk Evleri’nden 68 Kuşağı, Dev Genç ve Kızıldere’ye, Kemal Tahir’den Yaşar Kemal ve Fakir Baykurt’a… uzanan aydınlanmacı damar olmak üzere, adlarını zikredemediğimiz yüzlerce filozof eren, batıni derviş, aydın ve yazar Anadolu aydınlanmasının ve çoğulculuğunun önemli mimarlarından olmuştur. (Milliyetçi ve muhafazakar kesimin “Anadolu İrfanı” diye refere ettiği isimlerin çoğu ile burada zikrettiğimiz isimlerin ve hareketlerin neredeyse tamamı resmi tarih yazıcıları tarafından “Zındık, sapkın, ışık taifesi, dinsiz ve akılsız Türkmenler, Harici Babailer” gibi tanımlara maruz kalmışlardır. Örneğin; Yavuz ve Kanuni dönemlerinde Yunus Emre’den deyişler okumak, fişlenmek için yeterli bir sebeptir. Yunus Emre’nin resmi tarihin ve sünniliğin en fazla asimilasyonuma maruz kalan batıni bir derviş olduğunu da unutmamak gerekir.)

Bu Anadolu aydınlanmacı damar, cumhuriyet ile beraber sistemik ve programlı bir hale gelmiştir. Bu yerel tarihsel devrimci dinamikler her ne kadar asimile edilmeye ve yozlaştırılmaya çalışılsa da, Alevi-Kızılbaş topluluklar içerisinde yaşanmaya ve yaşatılmaya devam etmekteydi -ki bu kitlelerin çoğunluğu devrimci mücadele içerisinde yer almaktadır. Hikmet Kıvılcımlı’ nın yukarıda derviş tarikat topluluklarına yaptıkları atıflar göçebe Türkmen zümreler için geçerli olmakla beraber somut koşulların somut tahlilleri yapıldığında o dönemki devindirici özelliğini de günümüzde taşımamaktadır. Yaşadığımız topraklar Batı’nın aksine daha çok ütopik sosyalist pratiğe sahiptir. Bu coğrafya kadim tarihten günümüze değin şeyhlere, şahlara, padişahlara ve başkanlara ayaklananlarla doludur. Henüz Avrupa’nın esamesi okunmuyorken kendi sınıf, ulus, hak, özgürlük ve adalet kavgalarımızın yarattığı değerler vardır. Marx, “Tarih, sınıf mücadelelerinin tarihidir.” der. Yerel devrimci tarih okuması, ezilen halkların ezenlere karşı yürüttüğü direnişin ruhunu, paradigmasını ve devrimci değerlerini geçmişten alıp bugünlere taşır. Anadolu’nun devrimci direniş tarihinin ve özgün aydınlanmasının yarattığı devrimci değerleri bilmemek ve değerlendirmemek, kökü dibe ulaşamayan ağaçlara benzer. Onlar ki ufak bir sarsıntıda yok olmaya mahkumdurlar. Tarihsiz insan, gelecek kuramaz. Tarih, devrimci mücadelenin en önemli alanlarından birisidir. Nihayetinde tüm bu demokratik ve ilerici kadim modern değerleri alıp Marksizm’in ideolojik potası içerisinde yoğura yoğura demokratik modernite ve ideolojik yerelleşmeye ulaştık.

 EMRE ERGÜL (2. BÖLÜM)

 

YORUM GÖNDER

ZİYARETÇİ YORUMLARI

BENZER KONULAR

EN GÜZEL YOLDAŞLARI ANARKEN

TARİHİ 15 AĞUSTOS ATILIMI ve YARATTIĞI SONUÇLAR

ZAFERE GİDERKEN TOPLUMSAL BİRLİK ANI

MEŞRU SAVUNMA NEDİR?

15 AĞUSTOS ATILIMI KÜRDÜN ÖZGÜR TARİH YAZIMIDIR

ÖNDERLİK GERÇEKLİĞİ

15 AĞUSTOS DESTANI VE KAHRAMAN EGÎT GERÇEKLİĞİ!

ZİLAN BİR FEDAİ GELENEĞİDİR

KDP, TC’NİN SAHADAKİ FAAL KONTRA JİTEMİDİR

ÖNDERLİKSEL PARADİGMANIN ZAFERİ

KÜRT İSYANLARI VE İÇ İHANET

ULUSLARARASI CEZA MAHKEMELERİNDE SAVAŞ SUÇLARI

PKK İRADELEŞEN VİCDANIN HAKİKAT KILAVUZUDUR

BARIŞ GÖRÜŞMELERİ VE TASFİYE SÜRECİ

TALİBAN - AFGANİSTAN

ULUSLARARASI CEZA MAHKEMESİ ROMA STATÜSÜ

ORTADOĞU'DA ÇÖZÜM ARARKEN

VARLIĞIMIZIN TEMİNATI TOPLUMSAL ÖZ SAVUNMA BİLİNCİDİR

ÖNDERLİK PARADİGMASI - ORTADOĞU

BİLGE ÖCALAN BİZLERİ TOPLUMSAL ÖZ SAVUNMAYA ÇAĞIRIYOR

HAKİKAT ARAYIŞI OLAN GENÇLİĞE!

YAŞANAN ŞAHADETLERİ DOĞRU ANLAMLANDIRABİLMEK

HER HAKİKAT ARAYIŞI, HAKSIZLIĞA KARŞI MÜCADELE İLE BAŞLAR

DÜNDEN BUGÜNE AÇLIK GREVLERİ

ZİMANEK

YİĞİTLİK YÜREK İŞİDİR! 

ÖZE YABANCILAŞMA VE İNSANİ DUYARLILIKLAR ÜZERİNE

KÜRT HALKINA KARŞI ULTRA FAŞİZMİN DARBE DİNAMİĞİ DEVREDEDİR

GERASİMOV DOKTRİNİ NEDİR?

OTONOM MÜCADELE-SAVAŞ DÖNEMİ

TÜRKİYE'NİN DİRİ FAŞİZM BELLEĞİ KÜRT HALKINA BİLENİYOR

PKK ÖZGÜRLEŞTİREN BİR ÖZ DİRENİŞ HAKİKATİDİR

DÜŞMAN BİLİNCİ ve DÜŞMANA ÖFKE

ULRİKE MEİNHOF: SİLAHLANMAYAN ÖLÜR, ÖLMEYENLERSE CANLI CANLI CEZAEVLERİNE GÖMÜLÜR

KLASİK SİYASAL AKIMLAR VE DEMOKRATİK TOPLUMCULUK

MAKRO TARİH OLARAK ANNALES F. BRAUDEL VE ABDULLAH ÖCALAN (1. BÖLÜM)

F. BRAUDEL  A. ÖCALAN MEKAN-ZAMAN-SÜRE KAVRAMLARI (2. BÖLÜM)

TEMSİLİ DEMOKRASİ

AFGANİSTAN: KAZANAN KİM KAYBEDEN KİM?

DERSİM'İN TESLİMİYETİ SEÇEN ÇOCUKLARI

DEĞERLER AŞINMASINI ÖZGÜR BİR RUHSAL DİRENİŞ DURDURUR

İMRALI DEMOKRATİK DİRENİŞ ÇİZGİSİ NEYİ İFADE EDİYOR

ŞEHİT CİHAN'I HATIRLAMAK

ISIS started? Turkey attacks Yezidis in Iraq

ÖZEL SAVAŞ TROLLERİNE KARŞI APOCU İDEOLOJİK REFLEKS

ATEŞKES VE ÖCALAN'I SAVUNMAK

TARİHİ TOPLUMSALLIĞIN İSYANI OLARAK HALKLAR ÖNDERİ ÖCALAN

''ADIM ABDULLAH''

AVRASYACI KLİĞİN PKK DÜŞMANLIĞINI DOĞRU KAVRAMAK

ULUS-DEVLETCİLİK VE TOPLUMCULUK

KANLI TOPRAKLARDA BARIŞI YEŞERTEN BİLGE

MİLLİYETÇİLİKTEN DEMOKRATİK ULUSÇULUĞA

DEMOKRATİK SİYASET: TARİHSEL KÖKEN -2-

DEMOKRATİK SİYASET: TARİHSEL KÖKEN -1-

PKK'NİN TASFİYESİ KONSEPTİ - ORTADOĞU

KİTLESELLEŞEN BİR ANTİFAŞİST SOKAK MÜCADELESİ SÜRECİ KARŞILAR

YEREL DEMOKRATİK YÖNETİMLER

DEVLETSİZ YAŞAMAK MÜMKÜN MÜ?

İKTİDAR VE GÜÇ

BİREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ VE SÖMÜRGE KİŞİLİK GERÇEKLĞİ (1.BÖLÜM)

BİREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ VE SÖMÜRGE KİŞİLİK GERÇEKLİĞİ (2.BÖLÜM)

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (GİRİŞ)

ÖZGÜR YURTTAŞ HAREKETİNİN TEMEL ÖZELLİKLERİ

KÜRTLER VE İHANET

AFGANİSTAN ÜZERİNE

BiREY TOPLUM ÇELİŞKİSİ  VE SÖMÜRGE KİŞİ  GERÇEKLİĞİ (3.BÖLÜM)

“TC JİTEMİ KDP’NİN KÜRDİSTAN DEVRİMİNİ GASP ETME PLANI”

GERÇEK AŞK NEDİR 

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (1.BÖLÜM)

MANKURTLAŞAN TÜRK SİYASETİNİN ÇÖKÜŞÜ

KOMÜNALİTE ÜZERİNE

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -1-

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI 2.BÖLÜM

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -2-

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (3.BÖLÜM)

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (4.BÖLÜM)

TÜRKİYE'DE ULUS-DEVLET VE DEMOKRATİK ULUSLAŞMA SÜRECİ -3-

BAYRAK VE ÇOCUK

KUANTUM FİZİĞİNİN SİYASET BİLİMİNE UYARLANMASI (SONUÇ )

HERKESİN BİLDİĞİ 'SIR' DEĞİLDİR! 

MODERNİTENİN  BİTMEYEN PROJESİ: TALİBAN

PKK’NİN GÖRKEMLİ DEVRİM ÇAĞINDA DİRENİŞLE NEWROZLAŞMAK

DEHAKLAŞAN İLKEL MİLLİYEÇİLİK EN TEHLİKELİ İDEOLOJİDİR

ERBİL SEMALARINDA KAMİKAZE DRONE OYUNLARI

TOPLUMSAL YOZLAŞMANIN PANZEHİRİ GENÇLİK ÖNCÜLÜKLÜ DİRENİŞ ve ÖZ SAVUNMADIR! 

ÇALIŞMALARIMIZDA YANLIŞ SİYASALLAŞMALAR

MEŞRULUĞUN KAYNAĞI: AHLAKİ VE POLİTİK TOPLUM

KAPİTALİZM DÜNYANIN SONUDUR

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (1)

AHLAKİ VE POLİTİK GÖREVLER

İMRALIDA GUANTANAMO ÖZEL NATO HUKUK REJİMİ UYGULANIYOR

SANATÇI HİSSİ SAVAŞÇI HİSSİ

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (2)

IRAK SEÇİMLERİ ÜZERİNDE TÜRKİYE GÖLGESİ VE GÜNEY PARADOKSU

MUHTEŞEM YALNIZLIK VE BİZ !

AHLAKİ VE POLİTİK TOPLUM BOYUTU (DEMOKRATİK TOPLUM)

DEMOKRATİK MODERNİTE EKSENİNDE İDEOLOJİK YERELLEŞME (3)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (1. BÖLÜM)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 2.BÖLÜM

HEVAL ŞÜKRÜ'YÜ  UĞURLARKEN

''SOSYALİZMİN KÜRESEL YÜKSELİŞİNDE PKK'NİN ÖNCÜLÜK ROLÜ''

SÖMÜRGE ÜRETİM TARZINDAKİ SINIF ÇELİŞKİSİNİN ANALİZİ 1.BÖLÜM

ANLAM YÜKLÜ ZAMANLARDA 'ÖZGÜR İNSAN'LA DİYALOGLAR

TARİHTEN GÜNÜMÜZE KADININ ÖZ SAVUNMASI 13.BÖLÜM

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 3.BÖLÜM

SÖMÜRGE ÜRETİM TARZINDAKİ SINIF ÇELİŞKİSİNİN ANALİZİ 2.BÖLÜM

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 4.BÖLÜM

GÜNEŞ ÜLKESİNDE DİRİLİŞİ ÖNDER APO VE ŞEHİTLER GERÇEKLEŞTİRDİ

PSİKOLOJİK SAVAŞ ÜZERİNE

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 5.BÖLÜM

“Dijital medya tasfiyeciliğinin zehirleme virüsü”

ÖNDERLİKTE YAŞAM, BİRDEVRİMCİ MÜCADELEDİR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (6.BÖLÜM)

PARASTİNA REWA U PARASTİNA CEWHERİ

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (7. BÖLÜM)

KCK'DEN ULUSLARARASI TOPLUMA 'KİMYASAL SİLAH' MEKTUBU

HDP YÜZDE 15 AMA FAŞİZM VAR KİMYASAL SİLAHLAR VAR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 8.BÖLÜM

İSYAN FAŞİZME KARŞI BİR SİVİL ANGAJMAN HAKKIDIR

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (9.BÖLÜM)

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK (10.BÖLÜM)

AN SERKEFTİN AN SERKEFTİN PKK

DEVRİMCİ KÜLTÜR ve AHLAK 11.BÖLÜM (SON)

KATİLLERDEN HESAP SORMA ZAMANI

İLK SÖZ

3.DÜNYA SAVAŞINDAN ÇIKIŞI SAĞLATACAK TEK GÜÇ DEMOKRATİK HALK DEVRİMİDİR

FAŞİZM TOPLUMU ŞİDDETLE YÖNETMEK İSTER

DÖNEMİN GÖREVİ DEVRİMCİ HALK SAVAŞIDIR

DEVRİMCİ HALK SAVAŞI VE DEMOKRATİK SİYASET

DİRİLİŞTEN KURTULUŞA ÖZGÜRLÜK AŞKI EN TEMEL GÖREVİMİZ

“SEÇİMLERE ENDEKSLENMİŞ ÇÖZÜM BEKLENTİLERİ ÜZERİNE”

ZİHNİYET DEVRİMİ HAKİKAT DİYALOGLARINDA SAKLI

İHANETİN BEDELİ, YOK OLUŞA DOĞRU!

ÖZEL SAVAŞ; BİLİNÇLENEREK, ÖRGÜTLENEREK, DAYANIŞMA İÇERİSİNE GİREREK YENİLGİYE UĞRATILABİLİR

TÜRK DEVLETİNİN PSİKOLOJİK SAVAŞ YÖNTEMLERİ

ÜÇÜNCÜ ÖNDERLİKSEL DOĞUŞ

KÜRTLER DEMOKRATİŞLEŞMENİN ÖNCÜSÜDÜR

DEVRİMCİ EN USTA SANATKÂRDIR

9 EKİM KOMPLOSU 24’ÜNCÜ YILINA GİRERKEN

ÖZGÜRLÜKTEN KORKMAK ESARET GETİRİR

DEVRİMCİ AHLAKİ HÜMANİZMANIN SİYASİ TEMSİLİ

YURTSEVER HALKIMIZA VE DEMOKRATİK KAMUOYUNA!

YURTSEVER KÜRDİSTAN HALKINA VE TÜM KAMUOYUNA

DİJİTAL MEDYADA GÜNDEM ÖNDER ÖCALAN REFERANDUMU

ACIMIZ, BİLİNCE DÖNÜŞEN EYLEMDİR

ÜÇÜNCÜ YOLU ÖRGÜTLÜ VE EYLEMLİ KILMAK

ÖNDERLİĞİMİZİN ÖZGÜRLÜĞÜ YEGANE AMAÇ VE HEDEFİMİZDİR

“DEĞERSİZLİK” AYMAZLIĞI

EMEK VE YAŞAM BAĞLARI

ÖNDERLİK ÇİZGİSİNİN BAŞARISI VE HDP

ÖNDERLİK GERÇEĞİ BÜYÜK BİR EMEK YOĞUNLAŞMASIDIR (1.BÖLÜM)

XELİFAN ŞEHİTLERİ ONURUMUZDUR

MİLİTAN DİLSİZ KONUŞANDIR

ÖNDER APO, BİR HALKIN VAROLMA TARİHİ

ÖNDERLİK GERÇEĞİ BÜYÜK BİR EMEK YOĞUNLAŞMASIDIR (2.BÖLÜM-SON)

ŞİMDİ PKK ZAMANI!

PLATFORM MEVZİDİR,TERK ETMEK SUÇTUR!

ORTADOĞU'DA SUNNİ SEÇİM BLOKLARI İNŞASI

AHLAK FELSEFESİ Mİ VİCDAN FELSEFESİ Mİ?

FAŞİST SALDIRILAR KARŞISINDA NE YAPMALIYIZ?

DEVRİMCİ HALK SAVAŞINI BÜYÜTEREK ‘ÖZGÜRLÜK ZAMANI’ HAMLESİNİ ZAFERLE TAÇLANDIRACAĞIZ

“HAKİKAT AŞKTIR AŞK ÖZGÜR YAŞAMDIR”  “Önder APO”

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO

SİSTEM KARŞITI HAREKETLER

BİLİM İLE İKTİDARIN BİRLEŞTİĞİ SAHA: DEMOGRAFYA (1.BÖLÜM)

KADIN’I ARAMAK VE HAKİKATİN UMUDUNA ERİŞMEK

AİLE SORUNU VE AİLENİN DEMOKRATİKLEŞMESİNİN ÖNEMİ

ANLAMIN HAKİKAT BİLGELİĞİ

BİLİM İLE İKTİDARIN BİRLEŞTİĞİ SAHA  DEMOGRAFYA (2.BÖLÜM)

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO (2.BÖLÜM)

KENDİ TOPLUMSALLIĞINI BİZZAT YARATMAYA GİRİŞEN ÖNDER APO

ÖZGÜRLÜK ZAMANI HAMLEMİZİ,ÇÖKERTME PLANI'NI ÇÖKERTMİŞTİR

TÜRK DEVLETİNE KİMYASAL SİLAH KULLANMA AYRICALIĞI

PKK VE ÖNDERLİĞİNE KURULAN NATO GLADİOSU KOMPLOSUNUN ŞİFRESİ: OLOF PALME SUİKASTI

HAKİKAT PENCERESİNDEN KADRO (3.BÖLÜM)

ARTIK SAVAŞIN KARAKTERİ DEĞİŞTİ!

KÜRDÜN TARİHİ ACILARININ DERMANIDIR PKK

HALEPÇE'DEN WERXELÊ'YE KÜRTLERİN KİMYASALLA MÜCADELESİ

RADİKAL DEMOKRASİYİ KÜRTLERDEN ÖĞRENECEĞİZ

SOYKIRIMA KARŞI YENİLMEYEN STRATEJİ

ULUSLARARASI KOMPLO VE DEM DEMA AZADİYÊ HAMLESİ

40 YILLIK MÜCADELE TARİHİNİN ZİRVESİ: ROJAVA KADIN DEVRİMİ

PKK SÖMÜRGECİLERİN BÖLDÜĞÜ KÜRDİSTAN SINIRLARINI BİRLEŞTİRİYOR

KAYALARDA KÖK SALMAKTIR GERİLLACILIK (1.BÖLÜM)

KİMYASAL SİLAHLARIN YASAKLANMASI ÖRGÜTÜ NEDEN SESSİZ?

ÖNDERLİK GERÇEĞİ VE PKK DENEYİMİ

KAYALARDA KÖK SALMAKTIR GERİLLACILIK (2.BÖLÜM)

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (9.BÖLÜM)

KİMYASAL SALDIRILAR İÇİN YERİNDE İNCELEME YAPILSIN

ŞEHİT MEHMET TUNÇ

ZEHİRLİ GAZLAR VE KİMYASAL SİLAHLARIN KULLANIMI VE YASAKLANMASINA DAİR DERLEME 

109 AYDINDAN BM’YE KİMYASAL SİLAH KULLANIMI İÇİN SORUŞTURMA ÇAĞRISI

1923’TEN BERİ SÜREN HAKSIZLIĞA SON VERİN!

APOCU MİLİTAN KİŞİLİK (10.BÖLÜM)

PKK'NİN KURULUŞUNUN ANISINA (1.BÖLÜM)

KOMÜNAL KADIN EKONOMİ DERLEMELERİ – 1

İSYANSIZ YAŞAM KÖLE İNSANI YARATIR